Ang pagbuo ng karakter ay sinasabing pinakamahalagang gawain na ipinagkatiwala sa sangkatauhan. Sa susunod na oras, tututukan natin ang ating pribilehiyo at responsibilidad na maging katulad ni Kristo sa karakter. Samahan ninyo kami ngayon sa makapangyarihang panahon ng personal na pagbabago habang tayo ay ginagabayan ni Pastor Stephen Wallace sa “Mula sa Kaluwalhatian tungo sa Kaluwalhatian.”

            Magandang gabi, mga kaibigan ko. Napakasaya kong makita kayong muli ngayong gabi. Maraming salamat sa inyong dedikasyon sa pag-aaral ng Salita ng Diyos na ipinakikita ng inyong presensya. Inaasam kong makapagpatuloy ng ating pag-aaral kasama kayo. Ang ating serye ay pinamagatang “Mula sa Kaluwalhatian tungo sa Kaluwalhatian,” isang seminar tungkol sa mga prinsipyo ng pagbubuo ng Kristiyanong karakter. Pinag-aaralan natin nang magkakasama ang pinakamahalagang gawain na ipinagkatiwala sa sangkatauhan. At ano nga ba iyon? “Ang pagbubuo ng karakter.” Edukasyon, pahina 225, ito ang unang sanggunian sa inyong handout: “Ang pagbubuo ng karakter ang pinakamahalagang gawain na ipinagkatiwala sa sangkatauhan; at hindi pa kailanman – hindi pa kailanman – naging napakahalaga ang masusing pag-aaral nito hanggang sa kasalukuyan.” Bakit ito napakahalaga ngayon? Handa na ba kayo para dito? Dahil ang Hari ay malapit nang dumating. Ay, hindi pa kayo handa. Bibigyan ko kayo ng pangalawang pagkakataon. Bakit ito napakahalaga ngayon? Dahil ang Hari ay malapit nang dumating! {Amen} Oo, tunay nga. Naniniwala ako, mga kaibigan ko. Naku, naniniwala ako.

Napakaraming bagay ang nangyayari. Sa katunayan, may isang napakahalagang kaganapan ngayon, na pipigilan kong talakayin… ngunit may katuparan ng propesiya na nangyayari ngayon. Nasa huling bahagi na tayo, mga mahal kong kaibigan. Pakitandaan ito. Pakitandaan ito. Ngunit marami pa tayong dapat gawin. Mayroon tayong ebanghelyo na dapat dalhin sa bawat bansa, lahi, wika, at tao {Apocalipsis 14:6}, at dapat nating ihanda ang ating sariling buhay. {Apocalipsis 14:7} Ngunit ang matagumpay na pagsasakatuparan ng dalawang gawain na ito ay nakasalalay sa iisang bagay, hindi ba? …at ano nga ba iyon? Ang pagbubuo ng karakter na katulad ni Kristo. Bakit? Dahil hindi tayo maaaring maging mabisang saksi para sa Hari, ni maging karapat-dapat na mamamayan ng Kaharian, maliban kung mayroon tayong karakter na katulad ni Kristo.

Kagabi, humarap tayo sa ilang mapanglaw na balita; ang kakila-kilabot na bunga ng pagkahulog ng tao sa kalikasan ng tao, at kung ano ang ginawa nito, upang ganap na hindi niya magampanan ang kanyang itinakdang tadhana ng Diyos. Ano ang kanyang itinakdang tadhana ng Diyos? Isaias 43:7. Ano ang sabi ng ating Manlilikha tungkol sa atin? “Na aking nilikha para sa Aking kaluwalhatian, Aking hinubog siya, oo, Aking ginawa siya.”

Hindi kayo bunga ng panahon at pagkakataon, narito lamang nang hindi sinasadya upang kumain, uminom, at magsaya sapagkat bukas ay mamamatay tayo. {1 Corinto 15:32} Ah, hindi! Tayo ay personal na gawa ng isang personal na Diyos na Manlilikha, na lumikha sa atin para sa isang mataas at banal na layunin: upang ihayag ang Kanyang kaluwalhatian, upang magsabi ng totoo at magagandang bagay sa sansinukob tungkol sa kung ano Siya; partikular na upang ihayag ang Kanyang karakter. Sapagkat, ang terminong Biblikal, para sa mga bagong sumama sa atin, ang terminong Biblikal para sa karakter ay ano? “…kaluwalhatian”

Kaya, kapag sinasabi sa atin ng Bibliya na nilikha tayo ng Diyos para sa Kanyang kaluwalhatian, sinasabi nito sa atin na nilikha Niya tayo upang ihayag ang Kanyang karakter. Ang walang hanggang maluwalhating karakter na iyon ay dapat nating ipakita sa nagmamasid na sansinukob upang sila ay makabuo ng tama at magagandang konklusyon tungkol sa kung ano Siya. Sapagkat tayo ay nilikha sa Kanyang larawan, ayon sa Kanyang wangis {Genesis 1:26} sa bawat dimensyon ng ating pagkatao. At ano pa ang ginawa ng Diyos upang magawa nating matupad ang ating tadhana? Isinulat Niya sa bawat ugat, bawat hibla, bawat kakayahan ng ating pagkatao ang Kanyang ano? {Batas} …ang Kanyang batas. {RH, Nobyembre 12, 1901 talata 4}

Ngunit ang masamang balita kagabi, na kailangan nating tanggapin, ay nang magkasala, ang pagkamasakim ay pumalit sa pag-ibig. {SC 17.1} Ang pag-ibig ay ang batas ng Diyos na isinulat sa laman ng puso ng tao, sa bawat ugat, bawat hibla, bawat kakayahan ng kanyang pagkatao. Ngunit nang siya ay magkasala, ang pagkamasakim – ang batas ni Satanas, ay pumalit sa pag-ibig. Ito ay naging pangunahing prinsipyong nagbibigay-motibasyon na nakasulat sa laman ng puso ng tao; tunay nga, sa bawat ugat, bawat hibla, bawat kakayahan ng kanyang pagkatao. Iyan ang dahilan kung bakit ang kanyang buong kalikasan, lahat ng kanyang kapangyarihan ay nasira.

Bago ang pagkahulog, ang mga ito ay ginamit lamang upang bigyang kasiyahan at luwalhatiin ang Diyos. Ngunit dahil sa pagpapalit ng pagkamasakim sa pag-ibig, pagkatapos ng pagkahulog, ang mga ito ay ginagamit na ngayon upang bigyang kasiyahan at luwalhatiin lamang ang sarili. Malubha, radikal, moral na pagkagulo sa kalikasan ng tao dahil sa pagkahulog – ito ay tinatawag na kasamaan. At dahil sa moral na pagkagulo na ito, dahil sa pangunahing pagbabagong ito sa pinakaugat ng kanyang pagkatao, nang ang pagkamasakim ay pumalit sa pag-ibig, ang tao ay ganap na nawalan ng kakayahang ihayag ang karakter ng Diyos.

Katunayan, may kakayahan na siyang ihayag ang karakter ng sino? …ni Satanas. Sapagkat siya ay pinapamahalaan ng parehong prinsipyo, parehong espiritu, parehong batas na namamahala sa puso ni Satanas – ang pagkamasakim; at ang tanging maaaring mabuo ng tao sa kalikasan, ay isang pagkakatulad sa karakter ni Satanas, mga mahal kong kaibigan. Sinasabi ko, “purihin ang Diyos para sa biyaya.” Ano ang sasabihin ninyo? {Amen}

Ngunit kailangan nating maunawaan kung paano ito sa kalikasan, bago natin mapahalagahan kung paano ito sa pamamagitan ng biyaya. Iyan ang dahilan kung bakit kailangan nating harapin ang masamang balita, upang mas mapahalagahan ang mabuting balita. Tandaan, ang mabuting balita ay kasing ganda lamang ng sama ng masamang balita.

Kailangan natin ng isang pangunahin, radikal na pagbabago – ang kabaligtaran ng nangyari sa pagkahulog, kung nais nating maging katulad ni Kristo sa karakter. Sa pagkahulog, ang pagkamasakim ay pumalit sa pag-ibig, ngunit sa pamamagitan ng biyaya… purihin ang Diyos, ang pag-ibig ay maaaring pumalit sa pagkamasakim. Amen? {Amen} Muli, maaari tayong pamunuan ng espiritu, batas, prinsipyo ng pag-ibig, na namamahala sa mismong puso ng Diyos; at ang plano ng kaligtasan ay ginawa upang maging posible ang pagbabagong iyon.

Ngayong gabi, tatalakaying natin ang mabuting balita. Natutuwa akong bumalik kayo, dahil pakiramdam ko ay masama kung narinig lang ninyo ang masamang balita, at hindi ko naibahagi ang mabuting balita. Ang susunod na ilang pag-aaral, ay tatalakayin kung ano ang ginawa ng Diyos, upang baligtarin ang mga nagkamali sa pagkahulog ng tao. Iyan ay isang maikling pagbabalik-tanaw upang makahabol tayo, at ituon ang ating mga isipan sa landas na ating sinusunod.

Ngunit bago tayo magpatuloy sa bagong paksa, ano ang dapat muna nating gawin, mga mahal kong kaibigan? Ano ang dapat muna nating gawin? Personal na anyayahan ang Espiritu ng Diyos sa ating mga puso. Bakit? Ang mga espirituwal na bagay ay espirituwal lamang… nauunawaan. {1 Corinto 2:13-14} Huwag kayong maging mapangahas na buksan ang Salita ng Diyos nang hindi muna binubuksan ang inyong puso, at inaanyayahan ang Banal na Espiritu na pumasok, at bigyan kayo ng supernatural na kakayahang malaman ang katotohanan.

Ano ang ibig sabihin ng tunay na pagkakilala sa katotohanan? Tandaan ang tatlong hakbang? May makapagpapalakas ba ng loob sa akin. Ibig sabihin (1) maunawaan ito sa pag-iisip, (2) yakapin ito sa damdamin, at pinakamahalagang: (3) ipasailalim ito sa kalooban. Tanging sa paggawa nito, malalaman natin ang katotohanan hanggang sa maranasan ang kapangyarihan nitong magpalaya at magpabanal sa ating buhay; at iyan ang nais ninyong lahat na gawin, hindi ba? {Amen} Higit pa sa simpleng ehersisyo sa pag-iisip ang gusto ninyo ngayong gabi, hindi ba? Gusto ninyo ng karanasang magbabago ng buhay, hindi ba? {Amen} Gusto ninyong maging mas katulad ni Hesus pagkatapos ng oras na ginugol sa pag-aaral ng Kanyang Salita, hindi ba? {Amen} Maaari itong mangyari, mga mahal kong kaibigan, sa pamamagitan ng kapangyarihan at pagpapala ng Banal na Espiritu.

Nananabik ang Diyos na ibigay ito sa atin. Ngunit kahit gaano Niya gustong ibigay ito sa atin, hindi Niya magagawa maliban kung tayo ay, ano? …humiling. Nakikita ninyo ang buong ekonomiya ng langit ay gumagana sa simpleng prinsipyo, “Humingi at ito’y ibibigay.” {Mateo 7:7} Hindi natin ito maaaring kitain. Purihin ang Diyos… kinita na ni Hesukristo ang lahat para sa atin, at handa Niyang ibigay ito sa atin, bilang libreng regalo. Ngunit, hindi Niya ito ipinipilit kaninuman, dahil hindi Niya ginagawa iyon; hindi Niya ginagawa iyan. Hindi Niya nilalabag ang kalayaang pumili ng tao. Iyan ang dahilan kung bakit kailangan nating pumunta sa pintuan ng ating puso, buksan ito, at sabihing, “Pumasok Ka… pumasok Ka, Makalangit na Panauhin… Pumasok Ka at makipagniig sa akin. Sa pamamagitan ng Iyong Espiritu, pagkalooban mo ako ng pagkagutom at pagkauhaw, at pagkalooban mo ako ng kakayahang matunaw at masipsip ang tinapay ng buhay, upang ako’y mapakain at mapalakas sa aking espirituwal na pagkatao. Pumasok Ka.”

Aanyayahan mo ba Siya, na gawin iyon? …at habang ikaw ay nananalangin para sa iyong sarili, maaari mo bang alalahanin ang iyong kapatid? Kailangan ko ng espesyal na kahusayan ngayong gabi, habang nagpapatuloy ako sa pag-aaral na ito. Maglaan tayo ng ilang sandali sa ating mga tuhod.

Aking Ama sa langit, sa pangalan ni Hesukristo, ang Panginoon kong katuwiran, ako’y lumalapit… nang may tiwala sa Iyong presensya. Isang tiwala na nakabatay sa karapatan ng aking Tagapamagitan – hindi sa akin. Karapat-dapat ang Korderong pinatay. Tingnan Mo ako na nakakubli sa Kanya, dalangin ko. Ako’y lumalapit na humihingi na Ikaw ay maging mapagbiyaya sa amin, at ibuhos Mo ang Iyong Banal na Espiritu sa amin. Nais naming maintindihan ang katotohanan hanggang sa maranasan ang kapangyarihan nitong magpalaya at magpabanal sa aming buhay, nang higit pa kaysa dati. Ngunit hindi namin magagawa, maliban kung pagpalain Mo kami ng Espiritu ng Katotohanan. Ama, ako lalo na, na may di-karapat-dapat na pribilehiyo na manguna sa pag-aaral ng Iyong Salita, ako lalo na, ay nangangailangan ng Banal na Espiritu. Mangyaring angkinin Mo ako, katawan, isip, at espiritu. Ako’y sa Iyo sa paglikha, sa pagtubos, at sa sarili kong pagpili. Mangyaring piliin Mo akong gamitin bilang daluyan ng pagpapala ng katotohanan. Anuman ang magagawa Mong sabihin sa pamamagitan ko, nawa’y hindi lamang ito maintindihan ng isip, nawa’y yakapin ng damdamin, at pasailalim, ng kalooban… ng bawat isa rito, upang ito’y magbago ng buhay. Gawin Mo kami, sa pamamagitan ng Espiritu ng Katotohanan, na mas katulad Niya, na Siyang Katotohanan. Hinihiling namin ito sa Kanyang pangalan. Amen.

Nasa pahina 13 tayo sa inyong kopya, at umaasa akong natanggap ninyo ang susunod na bahagi sa inyong notebook. May isang pahayag na mas mahaba kaysa sa karaniwan kong isinama, ngunit ito ay isang kahanga-hangang pananaw mula sa tagakita ng ating panahon. “Ang tagakita,” iyan ay lumang tawag sa “propeta” – isang nakakakita ng mga bagay na hindi nakikita ng karamihan sa atin – dahil sila ay binigyan ng espesyal na espirituwal na paningin. Pakinggan ang paglalarawang ito ng mga nangyayari sa langit nang magkasala ang tao. Ito ay kahanga-hanga, at buod din nito ang bunga ng kasalanan sa kalikasan ng tao.

Ito ay matatagpuan sa Signs of the Times, Pebrero 13, 1893: “Nang magkasala ang tao, ang buong langit ay napuno ng kalungkutan; sapagkat dahil sa pagpapasakop sa tukso, ang tao ay naging kaaway ng Diyos, isang kabahagi ng kalikasang satanas.” Sandali. Kailangan kong sabihin ito: Sa anong paraan, naging kabahagi ang tao ng kalikasang satanas? Ang pagkamasakim ay pumalit sa pag-ibig, ang mismong espiritung nagpapakilos sa kalikasan ni Satanas, ay naging espiritung nagpapakilos sa kalikasan ng tao. Samakatuwid ang tao ay naging kabahagi ng kalikasang satanas. Balik sa pahayag: “Ang imahe ng Diyos na kung saan siya ay nilikha ay nasira at nabago. Ang karakter ng tao ay nawalan ng pagkakatugma sa karakter ng Diyos; sapagkat sa pamamagitan ng kasalanan ang tao ay naging makamundo, at ang makamundong puso ay kaaway ng Diyos, hindi ito nasasakop sa batas ng Diyos, ni hindi nga maaari.” {Roma 8:7} Sandali. Bakit hindi maaaring pasakop sa batas ng Diyos ang makamundong puso? Dahil ito ay pasakop sa aling batas? …ang batas ni Satanas, ang batas ng pagkamasakim; ito ay inaalipin nito. Patuloy sa pagbabasa: “Para sa mga anghel tila wala nang paraan ng pagtakas para sa lumalabag. Tumigil sila sa kanilang mga awit ng papuri, at sa buong hukbong langit ay may pagluluksa sa pagkawasak na dulot ng kasalanan. Dahil sa kawalan ng pagkakatugma sa kalikasan ng Diyos, di-nagpapasakop sa mga kahilingan ng Kanyang batas, wala nang naghihintay sa sangkatauhan kundi pagkawasak. Yamang ang banal na batas ay kasing di-nagbabago ng karakter ng Diyos, wala sanang pag-asa para sa tao maliban kung may maaaring maisip na paraan kung saan ang kanyang paglabag ay mapapatawad, ang kanyang kalikasan ay mababago, at ang kanyang espiritu ay maibabalik upang magpakita ng larawan ng Diyos. Ang banal na pag-ibig ay nagbuo ng gayong plano.” {Amen} Purihin ang Diyos para sa huling maliit na pangungusap na iyon! May maririnig ba akong “amen”? {Amen} Purihin ang Diyos para sa gayong plano! Ito ay nabuo sa puso at isipan ng Diyos mula sa walang hanggang nakaraan, at ito ay walang katumbas na halaga, ngunit may gayong plano, mga kaibigan ko.

Ano ang layunin nito? Pakinggan ang susunod na pahayag; buod nito ang buong layunin ng plano ng kaligtasan nang napakahusay. Edukasyon, pahina 15 at 16: “Sa pamamagitan ng walang hanggang pag-ibig at awa, ang plano ng kaligtasan ay nabuo, at isang buhay ng pagsubok ay ipinagkaloob.” Sandali. Ipinagkaloob kanino? …kay Adan. Ngunit tandaan, sino si Adan? – Sangkatauhan. At anuman ang ginawa ng Diyos para kay Adan, ginawa Niya para sa ating lahat dahil tayong lahat ay kasama, at kabilang, sa, at kasama niya. Tandaan ang pag-aaral kagabi. Ano ang layunin ng planong ito? Patuloy sa pagbabasa… ang panahon ng pagsubok na ito? “Ang ibalik sa tao ang larawan ng kanyang Manlilikha, ang ibalik siya sa kaganapan kung saan siya nilikha, ang itaguyod ang pag-unlad ng katawan, isip at kaluluwa, upang ang banal na layunin sa kanyang pagkakalikha ay matupad – ito ang magiging gawain ng pagtubos.”

Ano ang buong layunin ng plano ng kaligtasan, mga kaibigan ko? Ito ay ang ibalik ang tao sa kaganapan kung saan siya nilikha, ang ibalik sa kanya ang larawan ng kanyang Manlilikha, na sumasaklaw sa kanyang buong pagkatao, kaya nga ito ay para itaguyod ang pag-unlad ng katawan, isip, at kaluluwa. Nakikita ninyo sa bawat dimensyon ng ating pagkatao, tayo ay nilikha sa wangis ng Diyos; tayo ay nagtataglay ng Kanyang larawan. Ang kasalanan ay sumira at halos binura ang pagkakatulad sa Diyos sa bawat dimensyon ng ating pagkatao. Ngunit ang plano ng kaligtasan ay binuo upang maibalik ang pagkakatulad sa Diyos sa bawat dimensyon ng ating pagkatao. Purihin ang Diyos para sa gayong plano!

Pansinin kung paano napakaimpleng sinasabi ng apostol Pablo ang layunin ng plano ng kaligtasan. Ito ay nakatala sa 2 Tesalonica 2:13-14. Mayroon tayong kapansin-pansing talata rito; buod nito nang napakaimpli ang buong plano ng kaligtasan. Ngunit ang bagay na talagang nais kong bigyang-diin ay ang layunin ng planong iyon. Sundan; talata 13, “Ngunit kami ay may tungkuling magpasalamat sa Diyos palagi para sa inyo, mga kapatid na minamahal ng Panginoon, sapagkat…” Narito ang mabilis na buod ng buong plano ng kaligtasan: “…sapagkat pinili kayo ng Diyos mula sa simula para sa kaligtasan sa pamamagitan ng pagpapabanal ng Espiritu at paniniwala sa katotohanan, kung saan tinawag Niya kayo sa pamamagitan ng aming ebanghelyo.” Kahanga-hangang buod ng buong plano ng kaligtasan, ngunit pakinggan ang layunin. Ano ito? “Para sa pagkamit ng kaluwalhatian ng ating Panginoong Hesukristo.” Sige klase, gamitin ang inyong susi. Anong salita ang narinig ninyo? {Kaluwalhatian} “- Kaluwalhatian,” at tuwing naririnig ninyo ang kaluwalhatian kailangan ninyong isipin ang ano? {Karakter} “- Karakter.” Kaya, tinatanong ko kayo, ayon sa apostol Pablo, ano ang buong layunin ng plano ng kaligtasan? Ito ay upang makamit muli ang, ano? …ang karakter ng ating Panginoon at Tagapagligtas, si Hesukristo. Sa liwanag nito, nakikita ba ninyo mga mahal na kaibigan, kung paanong ang pagbubuo ng karakter ay tunay na pinakamahalagang gawain na ipinagkatiwala sa sangkatauhan?

Tunay nga, ito ang buong layunin ng plano ng kaligtasan na mabago mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian, ang paglago mula sa isang yugto ng pag-unlad ng karakter patungo sa isa pa – na siyang kahulugan ng kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian – hindi ito opsyonal para sa Kristiyano, hindi ba? Ito ang pinakaubod, ang puso at sentro, ng kahulugan ng pagiging Kristiyano. Mangyaring malaman iyan, mangyaring malaman iyan. Ang buong layunin ng plano ng kaligtasan, ay para sa pagkamit ng kaluwalhatian ng ating Panginoong Hesukristo.

Ngayon ang planong ito, na nabuo sa puso ng Diyos sa walang hanggang nakaraan, ay ipinatupad sa panahon; sa mga salita ng Kasulatan, “sa kaganapan ng panahon,” {Galacia 4:4} sa pagpapadala ng Anak ng Diyos sa isang dalawahang misyon. Pansinin ito; iyan ang dahilan ng margin. Ang plano ng kaligtasan ay ipinatupad sa kaganapan ng panahon sa pagpapadala ng Anak ng Diyos, sa ano? Isang dalawahang misyon. Ano ang dalawahang misyon na iyon?

Unang-una: Siya ay ipinadala upang ihayag ang kaluwalhatian ng Diyos sa tao.

Pangalawa: Siya ay ipinadala upang ibalik ang kaluwalhatian ng Diyos sa tao.

Nakuha ba ninyo iyon? Iginigiit ko na iyan ang buod, tunay ngang sumasaklaw, ng lahat ng ipinadala ng Ama kay Kristo upang gawin. Tunay nga, sumasaklaw ito sa buong plano ng kaligtasan. Ano ulit ang dalawahang misyon? Ang Anak ay ipinadala upang ihayag ang kaluwalhatian ng Diyos sa tao, at ano? …ibalik ang kaluwalhatian ng Diyos sa tao.

Ngayon, ang ilan sa inyo ay maaaring nagsasabi, “Akala ko ang Anak ay ipinadala upang mamatay para sa ating mga kasalanan.” Oo naman, tiyak ‘yan; ngunit iyan ay bahagi ng paghahayag ng kaluwalhatian ng Diyos sa tao. Amen? Nakita ninyo, ang kaluwalhatian ng Diyos ay ang Kanyang karakter, at ipinahayag Niya iyan, nang ipahayag Niya ang Kanyang pangalan. “Ang Panginoon, ang Panginoon Diyos,” ano? “…mahabagin at mapagbiyaya, mapagpahinuhod at sagana sa kabutihan at katotohanan, nag-iingat ng habag sa libu-libo, nagpapatawad ng kasamaan, paglabag at kasalanan, hindi nga nagpapawalang-sala sa may sala, dinadalaw ang mga kasamaan…” {Exodo 34:6-7} Nakita ninyo, si Kristo sa krus ay naghahayag hindi lamang ng awa ng Diyos, kundi ano? …ang katarungan ng Diyos. Hindi lamang pinapawalang-sala ng Diyos ang may sala, pinapatawad Niya ang may sala. Paano? Sa anong batayan? Sa pamamagitan ng pagpapasa ng kanilang pagkakasala sa Walang Sala sa krus; at dahil namatay Siya para sa ating mga kasalanan, ngayon maaari tayong mabuhay dahil sa Kanyang katuwiran. Amen? {Amen} Kaya, lahat ng ginawa ni Kristo, ay paghahayag ng kaluwalhatian ng Diyos sa atin.

Ngunit mga mahal kong kaibigan, Kanyang inihayag ang kaluwalhatian ng Diyos sa atin, upang Kanyang maibalik ang kaluwalhatian ng Diyos sa atin. May maririnig ba akong “amen”? {Amen} Mangyaring unawain na ang layunin ng paghahayag, ay upang maging posible ang pagpapanumbalik; at tunay nga, ang pagpapanumbalik ay nakasalalay sa paghahayag. Bakit? Dahil, tanging sa pagmamasid tayo maaaring magbago. Kailangan Niyang ihayag ang kaluwalhatian ng Diyos sa atin upang ating mamasdan ito, at sa gayon, ay mabago mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian sa wangis ng ating minamasdan. Nakikita ba ninyo iyan? Kung walang paghahayag, walang magaganap na pagpapanumbalik. Ang dalawahang plano, paghahayag-pagpapanumbalik, ay kung saan natin kailangang ibaling ang ating pansin sa puntong ito. Nais kong tingnan muna ang bahagi ng paghahayag, at pagkatapos marahil ang natitirang bahagi ng ating seminar ay tatalakayin ang bahagi ng pagpapanumbalik at kung paano tayo makikipagtulungan dito. Tama? Binigyan lang namin kayo ng mabilis na paunang-anino doon kung saan tayo patungo.

Ang Bahaging Paghahayag. Pansinin sa kontekstong iyon, 2 Corinto 4:6. 2 Corinto 4:6: “Sapagkat ang Diyos na nag-utos sa liwanag na magliwanag mula sa kadiliman ang nagliwanag sa ating mga puso upang magbigay ng liwanag ng kaalaman ng kaluwalhatian ng Diyos sa mukha ni Hesukristo.” Ah, gusto ko iyan. Narinig ninyo ang ating susing salita doon, hindi ba? Pakikuha ang larawan dito. Ang planetang mundo kasama ang sangkatauhan ay nasa kalagayang nadidiliman ng kasalanan. Tayo ay nasa matinding kadiliman, gaya ng sinabi ng propetang Isaias sa Isaias 60. Natatandaan ninyo ang ating pag-aaral ng talatang iyon; at tayo ay nawawala, at ang tanging paraan upang makahanap muli tayo ng nakapagliligtas na relasyon sa Diyos, ay ang magkaroon ng ilang liwanag na sumisinag sa ating landas.

Kaya, ano ang ginawa ng Diyos sa walang hanggang awa? Ipinadala Niya ang Kanyang Anak upang maging Liwanag na ito: “Sapagkat ang Diyos na nag-utos sa liwanag na magliwanag mula sa kadiliman ang nagliwanag sa ating mga puso.” …Ano ang liwanag na ito? “Upang magbigay ng liwanag ng kaalaman ng,” ano? “…ang kaluwalhatian ng Diyos.” Ano iyon? – Ang karakter ng Diyos. Saan? “Sa mukha ni Hesukristo.” Iyan ang ipinagagawa ng Ama kay Hesus para sa sangkatauhan. Ito ay upang ihayag ang Kanyang karakter. Ang liwanag ng Kanyang magandang karakter.

Sinasabi rito “sa Kanyang mukha.” Ngayon, iyan ay kapansin-pansin dahil ang karakter ng tao ay lalo nang nahahayag sa mukha ng tao. Ang Kanyang buong buhay, siyempre, ay paghahayag ng Kanyang karakter, ngunit sa anyo kung saan ang karakter ay partikular na nahahayag. Ngayon, ipinadala ng Diyos ang Kanyang Anak upang ihayag ang kaluwalhatiang iyon, at ipinadala ng Anak ang Kanyang Espiritu upang ibalik ang kaluwalhatiang iyon, at upang maging posible para sa tao na makita ang kaluwalhatiang iyon. Nakita ninyo ang mga espirituwal na bagay ay, ano? …espirituwal lamang na nauunawaan; at ang likas na tao ay walang kakayahang makita ang liwanag ng maluwalhating paghahayag ng karakter ng Diyos, sa mukha ni Hesus. Kaya, ipinadala ni Hesus ang Kanyang Espiritu, upang magkaroon tayo ng espirituwal na pang-unawa, ang supernatural na kakayahang makita ang liwanag; at ang parehong Espiritu na nagbibigay sa atin ng kakayahang mamasdan ito ay, ano? Babaguhin tayo sa wangis nito na ipinanumbalik sa atin.

Desire of Ages, pahina 341: “Ang Kanyang, kay Kristo, Espiritu ay magpapaunlad sa tao ng lahat ng magpaparangal sa karakter at magpapataas sa kalikasan. Ito ang magtatayo sa tao para sa kaluwalhatian ng Diyos sa katawan at kaluluwa at espiritu.” Nakita ang buong tao na kasama na naman? Tayo ay dapat luwalhatiin ang Diyos maging sa ating, ano? …ating mga katawan. {1 Corinto 6:19-20} Patuloy sa pagbabasa; “‘Sapagkat hindi tayo binigyan ng Diyos ng espiritu ng takot, kundi ng kapangyarihan at ng pag-ibig, at ng mahinahong pag-iisip.’ 2 Timoteo 1:7 Tinawag Niya tayo ‘sa pagkamit ng kaluwalhatian'” Guhit, ano? “-karakter-“ Hindi ko idinagdag iyan. – Inspirasyon, ang inspiradong komentaryo ang nagdagdag niyan – “‘…ng ating Panginoong Hesukristo’ tinawag tayo upang maging ‘katulad ng larawan ng Kanyang Anak.'” Iyan ay “2 Tesalonica 2:14 at Roma 8:29.” Ngayon, ipinadala ng Ama ang Anak upang ihayag ang kaluwalhatian; ipinadala ng Anak ang Espiritu upang ibalik ang kaluwalhatian.

Ano ang ating pakikipagtulungang papel sa buong prosesong ito? Ito ay ang pagmamasid sa kaluwalhatian. Tandaan? Ang ating susing teksto, 2 Corinto 3:18: “Ngunit tayong lahat na may walang talukbong na mukha na tumitingin na gaya sa salamin sa kaluwalhatian ng Panginoon, ay…” ano? “…binabago sa iisang larawan mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian, gaya ng sa pamamagitan ng Espiritu ng Panginoon.”

Mga mahal kong kaibigan, ang pagpapanumbalik ay hindi maaaring maganap, maliban kung ating minamasdan ang paghahayag; at dahil mismo sa kadahilanang ito, na ipinadala ng Diyos ang Kanyang Anak upang ihayag ang Kanyang kaluwalhatian sa tao: upang mahuli Niya ang pansin ng tao, ipatuon sa kanya ang mata ng kanyang isip sa paghahayag, at sa gayon, ay maibalik sa kanya, ang kaluwalhatiang kanyang nakita kay Hesukristo. Iyan ang dahilan kung bakit ipinadala ng Diyos ang Kanyang Anak.

Ngunit… mayroon akong tanong; mag-isip tayo tungkol dito. Kung mahalaga ang pagmamasid sa paghahayag ng kaluwalhatian ng Diyos kay Kristo, upang mangyari ang pagpapanumbalik sa atin, paano naibalik ang mga tao mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian, bago dumating si Kristo upang ihayag ang kaluwalhatiang iyon? Hindi ba’t lehitimong tanong iyan? Hindi ba’t may panahon, kung kailan desperadong kailangan ng sangkatauhan na mabago mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian, bago dumating si Kristo upang ihayag ang kaluwalhatiang iyon? Hindi ba’t may ganitong panahon? Oo, sa katunayan ito ay 4,000 taon. Tama? 4,000 taon pagkatapos ng pagkahulog, si Kristo ay nagkatawang-tao upang ihayag ang kaluwalhatian ng Diyos sa tao. Ang tanong ko ay, paano nabago ang mga tao mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian bago iyon? Bago ang pagkakatawang-tao, paano? Mabuti, narinig ko ang lehitimong sagot. Narinig ba ninyo ito? “Ang santuwaryo, at ang mga ritwal nito.”

Naaalala ba ninyo sa ating pag-aaral ng pitong paraan, kung saan inihayag sa atin ng Diyos ang Kanyang Kaluwalhatian? Ano ang isa sa mga ito? – Ang santuwaryo at ang mga ritwal nito. Sinasabi ng Kasulatan, “ang santuwaryo ay puno ng kaluwalhatian ng Diyos.” {Ezekiel 10:4} Sinasabi ni David, na nais niyang pumunta sa templo dahil doon nananahan ang kaluwalhatian ng Diyos. {Awit 63:2} Oo, sa pagmamasid sa karakter ng Diyos, na inihayag sa santuwaryo at sa mga ritwal nito, ang mga tao bago ang Pagkakatawang-tao ay nabago sa wangis ng kanilang minamasdan, mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian.

Ngunit sandali. Hindi ba’t may panahon bago ang pagtatatag ng santuwaryo at ng mga ritwal nito? Paano sila nabago bago ang pagbuo ng santuwaryo at mga ritwal nito? Paano sila nabago mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian? Kailangan nilang mamasdan ang kaluwalhatian. Iyan lang ang tanging paraan para magbago ang sinuman. Paano? Kalikasan, mabuti. Ngunit sapat ba ang paghahayag na iyon upang mailigtas tayo? Hindi, dahil ito ay nasira, at nabago, at may kapintasan, dahil sa kasalanan. Kailangan – hindi lamang likas na paghahayag, kailangan – supernatural na paghahayag.

Kaya, paano nabago ang mga tao bago ang pagtatatag ng santuwaryo at mga ritwal nito? Sige. Ang transcript ng karakter ng Diyos, na ibinigay sa Sinai, ngunit iyon ay mas matagal pagkatapos; sa katunayan, maikling panahon lang bago ang santuwaryo at mga ritwal nito. Mabuti… mabuti. Narinig ko ang sagot na hinahanap ko. Narinig ba ninyo? “Sa pamamagitan ng sistemang pag-aalay.” Ang pag-aalay ng kordero. May maririnig ba akong “amen”? {Amen}

Mga mahal kong kaibigan, nais kong dalhin kayo sa aking paboritong teksto – isa sa aking mga paboritong teksto. Sasabihin kong isa ito sa aking mga paboritong teksto. Ito ay matatagpuan sa Genesis 3, talata 21. Genesis 3, talata 21, “Gumawa rin ang Panginoong Diyos para kay Adan at sa kanyang asawa ng mga tunika na balat at sila’y dinamitan.”

Nakikita ko na iniisip ninyo, “Paboritong teksto? Ano ang problema niya? Paano naging paborito ng sinuman ang tekstong iyan?” Sige na, iyan ang iniisip ninyo, hindi ba? Mga mahal kong kaibigan, ito ay napakagandang teksto na napakalalim. Ngunit ang kagandahan nito ay hindi makikita sa ibabaw, hindi ba? Nakita ninyo, ganyan talaga ang Kasulatan. Mangyaring huwag masyadong makuntento sa pagbabasa lamang ng nakasulat sa ibabaw. Hilingin ninyo sa Diyos ang espirituwal na pang-unawa upang tulungan kayong makita, kung ano talaga ang ipinapahayag ng mga salitang iyon. Pahihintulutan ba ninyo akong ibahagi sa inyo, kung bakit ito ang aking paboritong teksto… o isa sa mga ito? Handa na ba kayo para diyan?

Nais kong makita ninyo mga mahal kong kaibigan, kung paanong mula sa simula pa lamang, tunay nga, mula sa mismong araw na nagkasala ang tao, ang Diyos ay nagbigay ng supernatural na paghahayag ng Kanyang kaluwalhatian, Kanyang karakter. Handa na ba kayo? Itiklop ang inyong mga manggas, kailangan nating kumilos nang mabilis.

Ang Panginoong Diyos ay gumawa ng mga damit na balat para kay Adan at sa kanyang asawa, at sila’y dinamitan. Malinaw na kailangan nila ng damit. Bakit? Dahil sila ay ano? {hubad} Hindi, hindi sila hubad. Sila ay may damit ngunit hindi sapat na damit. Ano iyon? {dahon ng igos} …dahon ng igos. Bakit sila nakadamit ng dahon ng igos? Dahil sila ay… hubad bago nila isinuot ang mga dahon ng igos. Nilikha ba sila ng Diyos na hubad? Nilikha Niya sila na nadadamitan ng liwanag, isang damit na liwanag. {LDE 249.2} Sila ay nasa larawan ng Diyos, at partikular na sinasabi ng Kasulatan, na ang Diyos ay nadadamitan ng liwanag. {Awit 104:2} Ano ang pinagmulan ng liwanag na ito? Sundan agad. Sila ay tinatahanan ng kapunuan ng Espiritu ng Diyos. Nakakasunod ba kayo? …at ang presensya ng kapunuan ng Espiritu ng Diyos na tumatahan sa kanila, ay nagpakita sa isang aura ng liwanag na bumabalot sa katawang templong iyon.

Napakakatulad sa nangyari, nang ang tabernakulo sa ilang ng Sinai, ay napuno ng tumatahang presensya ng Diyos. Paano nalaman ng mga anak ni Israel, na Siya ay naroon? Ito ay nabalot ng Shekinah, kaluwalhatiang nanggaling sa tolda na iyon. Nakakasunod ba kayo? Gayundin sa tolda ng tao, ang tabernakulo ng tao na itinayo ng Diyos, – na nilayong punuin ng Kanyang presensya – ginawa Niya, at tunay ngang magagawa Niya, dahil ito ay walang kasalanan nang Kanyang nilikha ito.

Ngayon, nilikha ng Diyos ang sangkatauhan na may kalayaang pumili, hindi ba? Napag-usapan na natin iyan dati… …at iyon ay isang panganganib sa panig ng Diyos. Ngunit handa Siyang tanggapin ang panganib na iyon, dahil tanging ang malayang pagpiling pag-ibig mula sa Kanyang mga nilikha ang makakasiya sa Kanya. Kapag pinag-isipan mo, iyan din lang ang nakakasiya sa iyo at sa akin. Gaano kasiya kung mayroon kang robot, na maaari mong i-program na sabihin tuwing umaga pagkagising, “Mahal kita, mahal kita, mahal kita, mahal kita” sampung beses. Magiging masaya ka ba talaga doon? – Hindi. Bakit? Dahil wala nang ibang magagawa ang robot na iyon. Nakikita ninyo mga mahal kong kaibigan, ang tanging pag-ibig na tunay na nakakasiya sa atin, ay ang malayang pagpiling pag-ibig; at ganyan din sa Diyos.

Upang mahalin Siya ng mga tao ng malayang pagpiling pag-ibig, kailangan Niyang bigyan sila ng kalayaang pumili. Ngunit nang bigyan Niya sila ng kalayaang pumili, – mangyaring unawain ang isang napakahalagang bagay dito – tiniyak din Niya sa kanila, na igagalang Niya ang kanilang pagpili.

Ngayon, ito ay mahalaga… Ito ang pangunahing pinagbabatayan ng katarungan. Ang katarungan ay nagsasabing, “Ang anumang itinanim ng tao, iyon din ang kanyang aanihin.” {Galacia 6:7} Napakahalaga mga kaibigan, na mayroon tayong gayong katiyakan, kung tayo ay tunay na magkakaroon ng kalayaang pumili. Nakikita ninyo, paano kung sinabi ng Diyos, “Makinig kayo, binibigyan ko kayo ng kapangyarihang pumili, maaari kayong pumili ng anuman ang gusto ninyo, ngunit hindi ako sigurado kung hahayaan ko kayong magkaroon nito.” Iyan ay walang kabuluhan. Iyan ay magiging panlilinlang. Kaya, nang bigyan tayo ng Diyos ng kalayaang pumili, sinabi Niya, “Makinig kayo, seryosohin ninyo ito, at gamitin ito nang maingat, dahil igagalang Ko ang inyong pipiliin.” Nakakasunod ba kayo? …at iyan lamang ang tanging paraan upang magkaroon tayo ng tunay na kalayaang pumili.

Ngayon, may pagpiling ibinigay ang Diyos sa tao upang subukan ang kanyang karakter, subukan ang kanyang katapatan, at tulungan din siyang magkaroon ng karakter. Ano iyon? Ito ay isang puno sa gitna ng hardin, na tinatawag na “puno ng kaalaman ng mabuti at masama.” Hindi siya dapat kumain mula sa punong iyon; at sinabi ng Diyos, **”Sa araw na ikaw ay kumain nito, ikaw ay,” **ano? “…tiyak na mamamatay.” {Genesis 2:17} Alam ninyo ang kuwento… Hindi ko maaaring talakayin ang mga detalye… Gusto ko sana… Ngunit pinili nilang, ano? …kumain mula sa punong iyon. Samakatuwid, ano ang pinili nila? Sige, sundan ninyo. Ano ang pinili nila? …pinili nila ang kamatayan.

Siyanga pala, may kahit anong pagkamakadiyos ba sa katotohanang sinabi ng Diyos, “Sa araw na kumain ka nito ay mamamatay ka”? Wala. Bakit? Dahil ang pagpiling kumain mula sa punong iyon – sundan ito – ay pagpiling maghimagsik laban sa awtoridad ng Diyos, tanggihan ang awtoridad ng Diyos. At mga mahal kong kaibigan, imposibleng tanggihan ang awtoridad ng Diyos… nang hindi tinatanggihan ang Diyos mismo. Bakit? Dahil ang Diyos ang ating May-akda. Iyan ang dahilan kung bakit Siya ang ating awtoridad. Nakakasunod ba kayo? Ginawa Niya tayo; nilikha Niya tayo. Iyan ang dahilan kung bakit may awtoridad Siya sa atin. Kaya, ang pagtanggi sa awtoridad ng Diyos, ay pagtanggi sa Diyos; at ang Diyos ang tanging pinagmumulan ng ano? …buhay! Samakatuwid, kapag pinili ng isang tao na tanggihan ang Diyos, ano ang pinipili niya? Kamatayan! Nakakasunod ba kayo? {Oo}

Ngayon, ano ang nangyari nang pinili nilang kumain ng bungang iyon? Naitala ito ng Bibliya, sa Genesis, kapitulo 3. Bumaling kayo agad kasama ko doon. Kailangan lang nating banggitin ang mga mahalagang puntos dahil nais kong makarating agad sa aking paboritong teksto, ngunit kailangan nating maitatag ang konteksto.

Genesis 3:7: “Nang magkagayon,” Kailan? Huling linya sa talata 6, “Binigyan din niya ang kanyang asawa na kasama niya, at siya ay kumain.” Napakakawili. Tanging nang kumain si Adan – at iyan ay napakamakabuluhan – hindi “hanggang” kumain si Adan. Nang kumain si Adan, ano ang nangyari? “…nang magkagayon ay nabuksan ang mga mata nilang dalawa, at nalaman nila na sila ay,” ano? “…hubad.”

Ngayon, ano ang nangyari dito? Igininalang ng Diyos ang kanilang pagpili. Sa simula, man lang. Sundan. Pinili nilang tanggihan ang Diyos, at kaya, ano ang umalis sa kanila? Ang Espiritu ng Diyos… at kasama nito, ano ang nawala? Ang panlabas na manipestasyon, ang damit na liwanag, ang Shekinah ay nawala. Nakakasunod ba kayo? …at tumingin sila at nakita nila na sila ay, ano? …hubad, …at sila ay nataranta. Bakit? Dahil gaya ng sinasabi ng susunod na talata, ito ay sa kalamigan ng araw.

Ngayon, may personal na opinyon ako rito. Sige? Nais kong malaman ninyo na wala akong, “Ganito ang sabi ng Panginoon” na pagbabatayan nito. Iyan ang dahilan kung bakit sinasabi ko kaagad, ito ay personal na opinyon. Naniniwala ako na Biyernes ng gabi ito, bago dumilim. May ilang dahilan ako para diyan… Alam nating gabi ito dahil sa susunod na talata: “…sa kalamigan ng araw.” {Genesis 3:8} Naniniwala ako na Biyernes ng gabi ito, at ang Panginoon – ang kanilang Manlilikha – ang Panginoon ng Sabbath – ay dumarating, upang salubungin ang Sabbath kasama nila.

Ngunit tumingin sila sa kanilang sarili, at tumingin sila sa isa’t isa; at sila ay nataranta. Hindi sila presentable. Kaya, mabilis silang nagtangkang gawing presentable ang kanilang sarili. Ano ang ginawa nila? Ang natitirang bahagi ng talata 7, ano ang sinasabi nito? “…at sila ay tumahi ng mga dahon ng igos at gumawa para sa kanilang sarili ng,”ano? “…mga pantakip.” Desperado silang nagsisikap na palitan ang damit na liwanag, at gawin ang kanilang sarili na presentable. Nakikita ba ninyo ang larawan dito?

Ano ang pinakaunang halimbawa natin, sa gawaing ito? Katuwiran sa pamamagitan ng mga gawa. Nakikita ba ninyo? Tunay nga, katuwiran sa pamamagitan ng mga gawa; at siyanga pala, mangyaring malaman na ito ang sangkatauhan na ipinapakita. Ito ang kalikasan ng tao. Hindi lang ito dalawang indibidwal na walang kinalaman sa atin. Tayo ito, na ipinapakita. Ganito ang paraan ng ating pag-uugali, mula noon. Kasama ba kayo? Aaminin ba ninyo? Patuloy tayong nagsisikap na gawin ang ating sarili na presentable sa pamamagitan ng sarili nating pagsisikap. Iyan ang katuwiran sa pamamagitan ng, ano? …mga gawa. Sinisikap nating gawin ang ating sarili na presentable. Ngayon, may mas komplikadong paraan tayo ng paggawa nito, kaysa sa mga dahon ng igos. Ngunit pareho pa rin ang prinsipyo. Nakakasunod ba kayo?

Siyanga pala, maiisip ba ninyo kung gaano kahirap ang isang kasuotang dahon ng igos, pagkatapos makasuot ng damit na liwanag? Ngunit, iginigiit ko na hindi nila napansin ang pisikal na kawalang-ginhawa, dahil sa espirituwal na kawalang-ginhawa, ang nagkasalang konsensya. Masdan. Gaano kasapat ang mga kasuotang ito, upang gawin silang presentable na tumayo, sa presensya ng Panginoong Diyos? Susunod na talata. Pagkatapos lang tahiin ang mga magagaspang na kasuotang ito, ano ang narinig nila? “…at narinig nila ang tinig ng Panginoong Diyos na lumalakad sa hardin sa kalamigan ng araw.” …gabi. Noon pa man, kapag naririnig nila ang mga pamilyar na yapak na iyon, tumatakbo sila upang batiin Siya at yakapin Siya, at ipahayag sa Kanya ang kanilang pag-ibig at pasasalamat para sa lahat ng bagong tuklas ng Kanyang mga nilikha na kanilang natuklasan sa araw na iyon, o sa linggong iyon.

Ngunit sa pagkakataong ito sila ay tumakbo, ngunit saan? …upang magtago. “…at si Adan at ang kanyang asawa ay nagtago mula sa presensya ng Panginoong Diyos, sa gitna ng mga puno ng hardin.” Ah, mga mahal kong kaibigan, nakikita ba ninyo kaagad ang radikal na epekto ng kasalanan, sa relasyon ng sangkatauhan at Diyos? Ngayon, sila ay tumakbo at nagtago; sila ay natatakot. Maiisip ba ninyo ang sakit, na dapat ay idinulot nito sa puso ng Diyos? Mahirap isipin kung gaano ito dapat nakasakit sa Kanya. Siya ay nagnanais, minamahal Niya sila ng Kanyang buong pagkatao. Tanging ang kanilang kapakanan ang nasa isip Niya, ngunit tumatakas sila sa Kanya; kung paano ito dapat sumira ng Kanyang puso… Ngunit, ano ang ginawa Niya? Ah, gustong-gusto ko ang larawan na ibinibigay nito sa atin tungkol sa Diyos. Talata 9: “Nang magkagayon ay tinawag ng Panginoong Diyos si Adan at sinabi sa kanya, ‘Nasaan ka?'” …at siyanga pala, sa Hebreo, ipinahihiwatig na patuloy Niyang tinatawag sila. “Nasaan ka? Nasaan ka? Adan, nasaan ka? Nasaan ka? Gusto kitang maibalik!” Alam ba ninyo ang naririnig ko sa mga salitang iyon? “Kahit tinanggihan mo Ako, hindi kita tinanggihan.” {Amen} “Adan, gusto kitang maibalik; Adan may plano Ako. May paraan Akong nabuo, magkakahalaga ito ng lahat sa Akin, ngunit hayaan mong ipaliwanag ko sa iyo, hayaan mong ipakita ko sa iyo. May pag-asa pa, Adan hayaan mong ibigay ko sa iyo ang ebanghelyo. Nasaan ka?” …at patuloy Siyang naghahanap hanggang sa matagpuan Niya sila.

Saan Niya sila natagpuan? – Nagtatago, sa pinakamalalim, pinakamadiilim na bahagi ng hardin; at ano ang tugon ni Adan? “Kaya, sinabi niya, ‘Narinig ko ang Iyong tinig sa hardin, at ako ay natakot, sapagkat ako ay hubad, at ako ay nagtago.'” Napakakawili… Nadadamitan ng mga dahon ng igos, ano ang inaamin niya? Siya ay hubad. Ano ang sinasabi nito sa atin tungkol sa kasapatan ng mga dahon ng igos, upang kumbinsihin tayo na tayo ay maayos na nadamitan, kapag tunay na nakatayo tayo sa presensya ng Panginoong Diyos? Wala itong pinagkaiba sa wala. Naririnig ba ninyo ako, mga mahal kong kaibigan? Mangyaring… mangyaring kilalanin, na si Adan ay isang malaking hakbang na mas maunlad kaysa sa Laodicea, sa pag-aming ito. Naririnig ba ninyo ang sinasabi ko sa inyo? Ano ang problema natin? Tayo ay napakadaya sa sarili sa ating mga dahon ng igos, na iniisip natin, na tayo ay mayaman, at sagana sa mga bagay, at walang pangangailangan ng anuman; at hindi natin alam na tayo ay kahabag-habag, mahirap, bulag, kaawa-awa, at hubad. {Apocalipsis 3:17} Iyan, ang napakatakot tungkol sa kalagayan ng Laodicea. Man lang, kinikilala ni Adan na ang mga dahon ng igos ay wala ring pinagkaiba sa wala. Tulungan nawa tayo ng Diyos na kilalanin, na ang ating maruruming basahan {Isaias 64:6} ay wala ring pinagkaiba sa wala. May maririnig ba akong “amen”? {Amen}

Ano ang tumulong kay Adan na kilalanin ang kanyang kahubaran? Ito ay isang sulyap sa Panginoong Diyos. Ang parehong bagay na tumulong sa kaawaawang si Saulo ng Tarso na kilalanin, na ang lahat ng kanyang maruruming basahan ay wala ring pinagkaiba sa wala, nang makatagpo niya si Hesus, sa daan patungong Damasco. Si Saulo, na nagsimula noong araw na iyon sa Jerusalem, mayaman, at sagana sa mga bagay, at walang pangangailangan ng anuman; ay napahapay at natisod papuntang Damasco, puno ng mga makasalanan {1 Timoteo 1:15}, dahil nakatagpo niya si Hesus sa daan.

Kailangan natin ang eksaktong parehong karanasan. May maririnig ba akong “amen,” mga kapwa Laodicea? Kailangan natin ang parehong karanasan. Tulungan nawa tayo ng Diyos na makatagpo ang Panginoong Diyos, habang may oras pa para magdamit! Hindi na gaanong natitira!

Inaamin niya ang kanyang kahubaran, ngunit tinatanggap ba niya ang personal na pananagutan para dito? Inamin niya ito, ngunit nagsisi ba siya nang lubusan? Hindi, at siyanga pala, kahit gaano gustong damitan siya ng Diyos at magbigay ng kaligtasan sa kanya, Hindi Niya magagawa, maliban kung tunay siyang magsisisi. Nakakasunod ba kayo? Kailangan niyang tanggapin ang kanyang personal na pananagutan para sa kanyang kahubaran. Kaya, ang mga tanong na sumunod. Talata 11: “At sinabi Niya, ng Diyos, ‘Sino ang nagsabi sa iyo na ikaw ay hubad? Kumain ka ba mula sa puno na iniutos Ko sa iyo na hindi mo dapat kainin?'” Ginagabayan siya ng Diyos. Nananabik Siya na aminin nito ang kanyang ginawa, upang siya ay mapatawad. Ngunit ano ang sinabi ni Adan? “Ang babae ang nagpagawa nito sa akin!” Hindi lamang niya sinisi ang babae – hindi ko siya sipi nang tama – sana iyon lang ang sinisi niya. Ano ba talaga ang sinabi niya? “Ang babae na Iyong ibinigay upang makasama ko ang nagbigay sa akin at ako ay kumain.”Adan! Naririnig ba ninyo ang ginagawa niya? Sinisisi din niya ang Diyos, pati na ang babae. Sinasabi niya, “Kung binigyan Mo ako ng mas magaling na babae, hindi sana ito nangyari. Binigyan Mo ako ng depektibong produkto. Kasalanan niya, kasalanan Mo, pero hindi ko kasalanan!” Mga kaibigan, ito ang kalikasan ng tao na ipinapakita. Aaminin ba ninyo? Tayo ito. Ito si Adan, ito ang sangkatauhan. Ito ang tungkol sa ating lahat. Ito ang dahilan kung bakit iniisip nating tayo ay mayaman, at sagana sa mga bagay, at walang pangangailangan ng anuman.

Ang Diyos na umaasa, nanananabik ng mas magandang tugon, ay bumaling sa babae; at ano ang sinabi Niya? “Ano itong iyong ginawa?” Talata 13. At, ano ang sinabi niya? “Ang demonyo ang nagpagawa nito sa akin!” “Ang Ahas ang dumaya sa akin at ako ay kumain.” Ngayon, hindi siya kasing tapang ni Adan, ngunit ipinahihiwatig; “At siyanga pala Diyos, hinayaan Mo ang ahas na iyon na nasa puno. Hinayaan Mo ang mga pangyayaring iyon na maganap. Kasalanan ng Ahas, kasalanan Mo, pero hindi akin.”

Sino ang apat na sisisihin na ating unang magulang, at tayo mismo, ay patuloy na sinisisi mula pa sa pagkahulog? Ang Diyos, ang isa’t isa, si Satanas, at ang mga pangyayari. Ngunit, hindi sino, mga kaibigan? Hindi sino? …hindi ang ating mga sarili.

Ngayon, nais ng Panginoong Diyos nang buong puso Niya, na patawarin ang ating mga magulang na naghimagsik, at mag-alok sa kanila ng pag-asa, at ng kasuotan. Ngunit, hindi Niya magagawa maliban kung sila ay magsisi. Kaya, paano Niya gagawin iyon? Ganito ang pagkakasabi ni Pablo sa Roma 2:4: “Hindi mo ba alam na ang kabutihan ng Diyos ang nagdadala sa pagsisisi?” Ano ang nagdadala sa pagsisisi? – Ang kabutihan ng Diyos. Kaya, ano ang ipinagpatuloy na ginawa ng Diyos, upang akayin ang mga naghihimagsik na taong ito, sa pagsisisi? Ipinagpatuloy Niya na mangaral ng unang sermon ng ebanghelyo na naipagaral. Oo. Ano ang ebanghelyo? Ang ebanghelyo ay ang mabuting balita tungkol sa kabutihan ng Diyos, sa mga makasalanang hindi karapat-dapat. Iyan ang ebanghelyo. {Amen} …at sasabihin ninyo, “Ang unang sermon ng ebanghelyo na naipagaral.” Talata 14 pababa, iyan ang sumpang ipinahayag sa ahas. “Ano ang ibig mong sabihin ng unang sermon ng ebanghelyo na naipagaral?” Aba mga kaibigan, hindi ito mabuting balita para sa ahas. Ito ay masamang balita para sa ahas. Ngunit anumang masamang balita para sa ahas, ay mabuting balita para sa atin. May maririnig ba akong “amen”? {Amen} Mayroon tayo rito, ang unang sermon ng ebanghelyo na naipagaral, at gusto kong magkaroon ng oras upang suriin ito, ngunit kailangan nating pumunta kaagad sa puso nito.

Sa gitna ng sermon na ito, ano ang sinabi Niya? “Maglalagay Ako ng alitan sa pagitan mo at ng babae, sa pagitan ng iyong binhi at ng kanyang Binhi.” “Siya” – panglalaking pang-isahan sa Hebreo – isang espesyal na lalaking Binhi ng babae, “Siya ang dudurog ng iyong ulo, at ikaw ang dudurog ng Kanyang,” ano? “…Kanyang sakong.”Ano ang unang propesiyang ito? Isang Tagapagligtas, na darating upang palayain ang tao mula sa paghahari ng kasalanan at ni Satanas, sa pamamagitan ng pagdurog sa ulo ng may-akda nito, – ang matandang ahas na tinatawag na diablo. Nakita ninyo, mula pa sa simula, si Satanas ay kinilala sa ahas, dahil ginamit niya ito bilang daluyan, kung saan lolokohin ang sangkatauhan; at nang ipinahayag ng Panginoong Diyos, ang sumpa sa ahas, Siya ay tunay na nagsasalita kanino? …samatandang ahas, na tinatawag na diablo. {Apocalipsis 12:9} At ito ay malalim na aral ng bagay: Ang nangyayari sa tunay na ahas ay may espirituwal na aplikasyon, sa kung ano ang mangyayari kay Satanas. Kahanga-hanga… Ah, kung may oras lang para suriin ito… ngunit hindi natin magagawa.

Sa “Binhi” na ito, ang espesyal na “Binhi” na dudurog sa ulo ng ahas, ito ay isisilang kanino? …sa babae. At saan natupad ang pangakong ito, mga mahal kong kaibigan? Saan ito natupad? Ito ay natupad sa Golgota. Ano ang ibig sabihin ng “Golgota”? “Ang lugar ng bungo.” {Juan 19:17} Hindi ba’t kahanga-hanga? Kung gaano kalinaw ipinaalam sa atin ng Diyos, na ang nangyari sa Golgota, ay ang katuparan ng napakaunang pangako. Nang ihulog ang krus na iyon sa Golgota, ang bungo ni Satanas ay nadurog. May maririnig ba akong “amen”? {Amen}

Ah, kapatid, nakikita ba ninyo? Ang mismong gawaing nagdurog sa sakong ng ating Tagapagligtas, tunay nga, nagpabagsak sa Kanya sa libingan. Ngunit dahil hindi magalaw ng ahas ang Kanyang ulo {1SM 256.1}, hindi Siya nagawa kahit magkasala sa larangan ng Kanyang mga pag-iisip; hindi Siya mapanatili ng libingan, at Siya ay muling nabuhay. {Amen} Ngunit ang sugat na idinulot sa ahas, ay isa na hindi na niya makakabangon pa. Ang kanyang ulo ay nadurog. Amen? {Amen} Nangyari ito sa Golgota.

Paano nadurog ang kanyang ulo? Sundan agad. Mag-isip kasama ko. Ang kapangyarihan ni Satanas sa sangkatauhan ay nakamit, at mapapanatili lamang sa pamamagitan ng kanyang kakayahang lokohin tayo. Naririnig ba ninyo ako? Sa pamamagitan ng mga kasinungalingan tayo napasailalim sa pagkaalipin ng kasalanan, sarili, at ni Satanas. Iyan ang dahilan kung bakit nang dumating si Hesus, sinabi Niya, “Malalaman ninyo ang katotohanan, at ang katotohanan ang,” ano? “…magpapalaya sa inyo.” {Juan 8:32} Amen? {Amen} …at ano ang mga orihinal na kasinungalingan, na ginamit ni Satanas upang alipin tayo? Nagsinungaling siya tungkol sa karakter ng Diyos, at sa bunga ng kasalanan; at iyon, ay malinaw na makikita sa pag-uusap na iyon, sa paanan ng puno ng kaalaman ng mabuti at masama. Ang karakter ng Diyos at ang bunga ng kasalanan.

Saan inihahayag ang sukdulang katotohanan tungkol sa dalawang ito? Kay Kristo at sa Kanya na napako sa krus. Amen? Nakikita natin ang sukdulang katotohanan tungkol sa karakter ng Diyos, at ano pa? …ang bunga ng kasalanan; at para sa mga nakakaalam ng katotohanan, ang mapanlinlang na kapangyarihan ni Satanas, ay nawasak. Ang kanyang ulo ay nadurog at tayo ay pinalaya. Amen? {Amen} Si Satanas ay isang talong kaaway. May maririnig ba akong “amen”? {Amen} Ang kanyang ulo ay nadurog na. Ito ay isang makasaysayang katotohanan.

Ngayon, ang ilan sa inyo ay maaaring nag-iisip, “Sandali, bakit mukhang siya ay buhay na buhay at malakas sa planetang mundo?” Ah, huwag kayong malinlang sa panlabas na anyo, mga mahal kong kaibigan, mangyari lamang. Kapag dinurog mo ang tunay na ulo ng ahas, ano ang nangyayari? Sige, ano ang nangyayari? Ang kanyang buntot ay kumikiling nang matagal. Ang ulo ni Satanas ay nadurog na. Siya ay isang ahas na naghihingalo. Nakikiusap ako sa inyo, huwag kayong mahila sa dagat-dagatang apoy ng kumikilos na buntot ng ahas na naghihingalo. Napagtagumpayan ni Kristo ang ating kaaway, at tayo ay nagtagumpay sa, at kasama Niya, kapag tayo ay lumalapit sa krus, at tinatanggap Siya, at ang Kanyang ginawa; bilang ginawa para sa atin. Mahalagang mabuting balita. Mahalagang ebanghelyo. Ginagawa ba nito ang gawain nito?

Makinig. Ipinagpatuloy Niya ang pagpapahayag ng sumpa sa babae, at sa lalaki. At sa lalaki, ano ang sinabi Niya? Talata 19: “Sa pawis ng iyong mukha ay kakain ka ng tinapay hanggang sa ikaw ay bumalik sa lupa, sapagkat mula roon ka kinuha; sapagkat ikaw ay alabok, at sa alabok ay babalik ka.” Ano ang sinasabi Niya sa kanila, na Kanyang gagawin? …na kanilang gagawin? …sila ay mamamatay. Inuulit Niya, ang Kanyang babala sa kanila. “Sa araw na kumain ka nito, ikaw ay,” ano? “…tiyak na mamamatay.” {Genesis 2:17} Namatay ba sila, sa araw na sila ay kumain? Hindi sila namatay. Bakit? Hindi ba sinabi ng Diyos ang katotohanan? Bakit hindi sila namatay, sa araw na sila ay kumain?

Hindi mga kaibigan, napakahalaga nito. Sa kanyang mga taingang tumatanggap ng hatol ng kamatayan, ano ang ginawa ni Adan? “At tinawag ni Adan ang pangalan ng kanyang asawa na Eva, sapagkat siya ang naging ina ng lahat ng nabubuhay.” Sa Hebreo, ang “Eva” ay nangangahulugang buhay. Adan, ano ba ang ginagawa mo? Bakit mo pinangalanan ang iyong asawa ng “buhay” pagkatapos sabihin sa iyo ng Diyos na ikaw ay mamamatay? Ito ba ay gawa ng paghihimagsik? Ginaganon ba niya ang kanyang kamao at sinasabing, “Tinatanggihan ko ang hatol na iyan? Papangalanan kong ‘buhay’ ang aking asawa para lang mapamura ka.” Iyan ba ang nangyayari? Hindi, mga kaibigan ko, hindi, hindi, hindi.

Ano ang nangyayari? – Pananampalataya ang nangyayari. Amen? Narinig niya ang sermon ng ebanghelyo. Naunawaan niya ito. Nakuha niya ito, at naniniwala siya. Paano natin alam iyon? Sino ang magiging “Binhi” na isisilang na dudurog sa ulo ng ahas? – Ang babae. Sino sa palagay ni Adan iyon? – Ang kanyang asawa. Masisisi mo ba siya? Wala nang ibang kandidato. Hindi sinabi ng Diyos, “Hindi ito mangyayari sa loob ng 4,000 taon, at Maria ang magiging pangalan niya.” Sinabi lang Niya, “isisilang ng babae,” at siyempre iniisip ni Adan na ito ay ang kanyang asawa. At kaya, ano ang ginagawa niya sa pagtawag sa kanya ng Eva? Pinapangalanan niya siya bilang parangal sa ipinangakong Mesiyas. May maririnig ba akong “amen”? {Amen}

Ang kanyang pananampalataya ay nakaunawa sa ebanghelyo, at ginamit niya ang kanyang pananampalataya. Tunay nga ang pananampalataya na walang gawa, ay ano? …ay patay. {Santiago 2:20} Siya ngayon, ay pinangangalanan ang kanyang asawa bilang parangal sa Binhing iyon. At mga mahal kong kaibigan, ngayon maibibilang siya ng Panginoong Diyos na matuwid sa pamamagitan ng ano? …pananampalataya.

Nakikita ba ninyo ang kahalagahan ng susunod na talata? “At gumawa ang Panginoong Diyos ng mga kasuotang balat.” {Genesis 3:21} Iyan ang pagtatatag ng sistemang pag-aalay. Iyan na iyon! Ang kasunod na kapitulo, ang pagtatalo nina Cain at Abel, ay tungkol sa katanggap-tanggap na handog. Kailan ito itinatag? Ito ay itinatag sa araw ng pagkakasala ng tao! Nang kailangan niya ito nang higit. Pagkatapos ng lahat, sinabi ng Diyos, “Sa araw na kumain ka nito ay tiyak na mamamatay ka.” {Genesis 2:17} Ang tanging dahilan kung bakit hindi namatay ang tao sa araw na sila ay kumain, ay dahil “…ang Kordero ng Diyos ay pinatay mula sa pagkakatatag ng sanlibutan.” {Apocalipsis 13:8} May maririnig ba akong “amen”? {Amen}

At sa korderong inialay na iyon na nagbigay ng kasuotang balat, isang simbolo ng balabal ng katuwiran, magandang inihayag sa atin ang Kordero ng Diyos. Amen? {Amen} At sa pagmamasid sa hain na iyon, sa pagmamasid sa awa, sa katarungan ng Diyos, na inihayag sa kordero, tayo ay ano? Nabago. Nang sa wakas ay dumating ang kahalintulad na Kordero, paano siya ipinakilala ni Juan Bautista? “Narito ang Kordero ng Diyos na nag-aalis ng kasalanan ng sanlibutan.” {Juan 1:29} Ah, mangyaring masdan Siya; at sa pagmamasid kayo ay mababago. Tayo ay tumayo para sa panalangin?

Ama sa langit, lubos akong nagpapasalamat, na mula sa simula pa lamang, Inihayag Mo ang Iyong kaluwalhatian sa amin sa pamamagitan ng pagtatag ng sistemang pag-aalay. …at habang nakikita namin sa korderong pinatay – ang Iyong katarungan, ang Iyong awa, ang Iyong pag-ibig, ang Iyong karakter ay magandang inilalarawan. Tulungan Mo kaming masdan ang Kordero, upang kami ay mabago. Salamat sa paghahayag ng Iyong kaluwalhatian sa amin sa Korderong pinatay, upang sa pamamagitan ng Kordero, maibalik Mo ang Iyong kaluwalhatian sa amin. Pinupuri Ka namin at pinasasalamatan sa pangalan ni Hesus. Amen.