Ang pagbuo ng pagkatao ay sinasabing ang pinakamahalagang gawain na ipinagkatiwala sa sangkatauhan. Sa susunod na oras, ating sisiyasatin ang ating pribilehiyo at pananagutan upang maging katulad ni Kristo sa karakter. Samahan ninyo kami ngayon sa makapangyarihang sandali ng personal na pagbabago habang tayo ay ginagabayan ni Pastor Stephen Wallace “Mula sa Kaluwalhatian tungo sa Kaluwalhatian.”

Magandang umaga, magandang umaga, at maligayang Sabbath. {Maligayang Sabbath} Ano ang nangyari sa napakagandang panahon na mayroon tayo noon sa loob ng ilang araw? Salamat sa inyong pagtapang sa mga elemento at pagdalo ngayong umaga. Anong pribilehiyo ang magtipon sa bahay ng Diyos sa araw ng Diyos upang pag-aralan ang Salita ng Diyos. Amen? {Amen} Bueno, mga mahal kong kaibigan, tayo ay nagtipon nang walang kabuluhan maliban kung ang Banal na Espiritu ay sumama sa atin. {Amen} At Siya ay handang gawin iyon batay sa ating paanyaya. Oo, Siya ay narito, sapagkat Siya ay nangako, “Kung saan may dalawa o tatlong nagkakatipon sa Aking Pangalan, naroroon Ako sa kanilang gitna.” {Mat 18:20} Ngunit mga kaibigan ko, maaari lamang na huwag kayong masiyahan na basta Siya’y nasa ating gitna bilang isang kongregasyon. Siguraduhin ninyo na Siya ay nasa inyong gitna bilang isang indibidwal. May kaibahan; naririnig ko ba ang “amen”? {Amen} Mayroong malaking kaibahan..

Alam ninyo, sinasabi sa atin ng inspirasyon na ang huling ulan ay maaaring bumabagsak sa lahat ng dako sa paligid natin at hindi natin ito malalaman. {LDE 195.4; EW 71.2} Bakit? Dahil bagaman ang Banal na Espiritu ay naroroon, maaari lamang Niyang punuin ang mga pusong bukas. Amen? {Amen} Oo, samakatuwid, naririnig ba ninyo ang katok ngayong umaga? Bago natin buksan ang Bibliya, dapat natin buksan ang ating mga puso. Tandaan ang aparatong mnemonic na iyan, at personal na anyayahan ang Espiritu ng Diyos na pumasok. Ang mga bagay na espirituwal ay nauunawaan lamang sa pamamagitan ng espirituwal {1 Cor 2:13-14}, at narinig na ninyo akong magsabi niyan noon. Maaari po lamang, huwag ninyong isumpa ako sa pagpapaalala sa atin, kasama na ang aking sarili, paulit-ulit. Tayo ay, naku, lubhang mahilig na maging sariling-sapat pagdating sa pag-aaral ng Salita ng Diyos. Patawarin tayo ng Diyos. Tayo ay lubos na umaasa, mga mahal kong kaibigan, sa kapangyarihan ng Banal na Espiritu kung tayo ay magkakaroon ng isang makabubuhay na karanasan sa pag-aaral ng Salita ng Diyos. Tiyak, maaari tayong magkaroon ng intelektuwal na pagsasanay nang walang kapangyarihan ng Banal na Espiritu. Maaari tayong, alam ninyo, punan ang oras nang walang kapangyarihan ng Banal na Espiritu. Ngunit huwag nawa itong ipahintulot ng Diyos na basta lamang natin punuin ang oras ng isang intelektuwal na pagsasanay. Amen? {Amen} Nawa’y pagkalooban tayo ng Diyos ng isang makabubuhay na karanasan ngayon. Iyan ay maaari at magiging atin kung personal nating aanyayahan ang Espiritu ng Diyos sa ating mga puso. Habang nananalangin kayo para sa inyong sarili, hinihiling ko ang inyong mga panalangin. Kailangan ko ang Banal na Espiritu sa isang natatanging paraan ngayon. Maaari ba kayong manalangin din para sa akin? Tayo ay luhod, tulad ng ating ginagawa, para sa ilang sandali ng tahimik na panalangin.

Aking Ama sa langit, lubos akong nagpapasalamat sa pribilehiyo ng pagtitipon sa araw na ito na Iyo, sa lugar na ito na Iyo. At nagpapasalamat ako na Ikaw ay narito, sapagkat Iyong ipinangako. Ama, nais naming personal na anyayahan Ka na pumasok sa ating mga puso. Kaya bawat isa sa amin ay pumipiling buksan ang pinto ng aming puso at sabihing, “Pumasok Ka, pumasok Ka makalangit na Bisita.” Sa persona ng Iyong Espiritu, Ama, manahan Ka sa amin. Pasiglahin at palakasin ang aming mental at espirituwal na mga kakayahan; gawin mo lalo na iyon para sa akin. Hindi ako karapat-dapat sa pribilehiyo ng pamumuno sa pag-aaral ng Iyong Salita. Ni hindi ako sapat para sa gawain. Ngunit sa pamamagitan ng karapatan ni Kristo, at sa pamamagitan ng kasapatan, ang kasapatan ng Kanyang biyaya, maaari lamang na magpakumbaba Ka at gamitin ako. Bigyan mo ako ng kapangyarihan, bigyan mo ako ng kakayahan upang magsalita ng katotohanan at katotohanan lamang, ang katotohanan tulad ng nasa kay Jesus. Patnubayan ang aking mga kaisipan, ang aking mga salita; maaari lamang hawakan ang aking mga labi ng isang uling. Dalisayin mo ako at huwag hayaang lagyan ko kahit ng konting lasa, lalong hindi na dungisan, ang katotohanan na nais Mong ibuhos sa pamamagitan ko, maaari po lamang Ama. Kung may sinumang makakatanggap ng pagpapala, malalaman nating lahat kung sino lamang ang makakakuha ng karangalan at kaluwalhatian, ng pasasalamat at papuri. Ikaw iyon, at hindi kailanman kahit isang sandali ang abang sisidlang-lupa na nagpakumbaba Ka upang gamitin. O, Panginoon, pagpalain ang Iyong simbahan upang siya’y bumangon at magliwanag na may sinasalaming katangian ng Kasintahang Lalaki. Ito ang aking panalangin sa pangalan ni Jesus. Amen.

Tayo ay nasa isang ilang-bahaging pag-aaral tungkol sa pangkaisipang pagkain. Ano ang pangkaisipang pagkain? Ito ay kung ano ang ipinapakain natin sa isipan. Paano natin pinapakain ang isipan? Sa pamamagitan ng ating mga pandama, lalo na ang ating mga mata at ating mga tainga. Alam ninyo, ang isipan ay isang kahanga-hanga, kamangha-mangha, lubhang kumplikado at lubhang makapangyarihang kompyuter. At iyon na tuwirang tumutukoy kung paano ito gumagana ay kung paano ito naka-programa. Kung ano ang ating ipinapakain sa isipan ang nagpo-programa ng ating mga pag-iisip at ating mga damdamin. At ang ating mga pag-iisip at damdamin na pinagsama ay bumubuo ng ating, ano? Ang ating moral na pagkatao. {5T 310.1} Iyan ay tiyak na kung bakit sa pagmamasid tayo ay nagbabago, nagbabago sa wangis ng ating minamasdan. {RH, Dec 6, 1881 par. 15} Dahil kung ano ang ating minamasdan ay nakaaapekto sa ating mga pag-iisip at ang ating mga pag-iisip ay tumutukoy kung ano tayo. Nakikita ninyo ang tuwirang sanhi-at-epekto na relasyon doon, hindi ba? Ito ay gumagawa nitong lubos na kinakailangan mga mahal kong kaibigan, na piliin natin nang mabuti kung ano ang ipinapakain natin sa isipan. Naririnig ko ba ang “amen”? {Amen}

Mayroon bang iba’t ibang uri ng pangkaisipang pagkain na makukuha sa mundo ngayon? Oo, tiyak na mayroon. Iyon na madaling makuha at likas na makukuha, gayunpaman, ay iyon na ikinalkula at inihanda ng pangunahing chef ng pagiging makasalanan, si Satanas mismo. Ito ay mahusay na inihanda upang mabigyang-kasiyahan at mapagbigyang-lugod ang mga baluktot na pagnanasa ng laman. At maraming pagkain na ganyan sa labas. At mayroon tayong likas na hilig {1MCP 105.4} na mag-asam nito anuman. Aaminin ba ninyo iyan? Kaya dahil ito ay madaling makukuha at tayo ay likas na nagugutom at nauuhaw para dito, ito ay hindi maiiwasang magbibigay tayo sa ating sarili nito, maliban na lamang kung may banal na tulong at biyaya.

Ngayon para magsimula, wala tayong likas na gana sa anumang bagay maliban sa yaong makamundo. Kaya kailangan nating magsimula sa pagkakaroon ng bagong puso, at ang bagong pusong iyan ay may mga bagong pagnanasa, mga bagong gana. At iyon ay natatanggap natin bilang regalo ng biyaya sa paanan ng krus, kapag hiniling. “Likhain mo sa akin ang isang malinis na puso, O Diyos, at baguhin ang tamang espiritu sa loob ko.” {Ps 51:10} Sa puntong iyon, natatanggap natin ang kakayahan. Natatanggap natin ang, ano? Ang kakayahang magutom at mauhaw sa Salita ng Diyos. {EW 281.2} Ngunit mga mahal kong kaibigan, dapat nating paunlarin at palakasin ang bagong espirituwal na gana sa pamamagitan ng pakikipagtulungan sa Banal na Espiritu at pagpapakain sa ating sarili ng espirituwal na pagkain. {Amen} Dapat nating “Tikman at makita na ang Panginoon ay mabuti.” {Ps 34:8} Kung mas marami tayong titikim, mas marami tayong makikita na ang Panginoon ay talagang mabuti. Pauunlarin at palalakasin natin ang mga espirituwal na pagnanasa. Pauunlarin natin ang espirituwal na panlasa upang masiyahan sa lasa ng Tinapay ng Buhay.

Ngunit ang hamon, siyempre, ay mayroon tayong lumang panlasa na naging adik sa mataas ang pampalasa, makamundong junk food. Nakasunod ba kayo dito? Hindi maliit na gawain ang labanan ang tukso na ibigay sa matandang tao ang paminsan-minsang “McDonald’s” paminsan-minsan. Patawarin ninyo ako sa pagdukot sa pisikal na kaharian, ngunit sinusubukan kong gawing mas naiintindihan ang espirituwal. Mayroong lahat ng uri ng pangkaisipang “hamburgers” sa labas. Dahil ang matandang tao ay likas na nagnanais nito, at dahil ito ay madaling makukuha – mayroong lahat ng uri ng “fast food” na lugar kung saan maaari kayong huminto para sa pinakamaliit na oras at pera, at ibigay sa inyong isipan ang ilang makamundong junk food. Maaari kayong umupo sa inyong sariling sala at ibigay sa inyong isipan ang ilang makamundong junk food, kung mayroon kayong TV doon. Tinalakay natin iyan kagabi, at susubukan kong labanan ang pagbabalik doon ngayon. Pagpalain ang inyong mga puso. Alam ninyo na nakakaramdam ako nang napakalakas tungkol diyan dahil sa aking sarili, sa aking sariling paglalakbay. Kapatid kong lalaki, kapatid kong babae, nakikita ninyo kung ano ang ginawa ko sa loob ng napakahabang panahon ay naisip ko na maaari akong maging mapili at maaari kong gamitin ang pagpapasya tungkol sa kung ano ang papanoorin ko. Ang mga laro na nilalaro natin sa ating sarili. Naririnig ba ninyo kung ano ang sinasabi ko?

Alam ninyo, mayroong junk food at mayroong JUNK food.

Naisip ko na kumain lamang ako ng junk food, at makakalusot dito. Naririto ako upang sabihin sa inyo na kung gusto ninyo talagang lumago nang patuloy, kailangan ninyong isuot ang Panginoong Jesu-Kristo at HUWAG gumawa ng probisyon para sa laman. {Rom 13:14} {Amen} Kahit medyo junk food ay hindi dapat pakainin ang inyong isipan. Naririnig ko ba ang “amen”? Halina, ngayon! Kailangan na nating magsimulang maging seryoso kung tayo ay maghahanda para sa pagdating ni Jesus. Kailangan nating gutamin ang matandang tao at pakainin ang espirituwal na tao. Sa tuwing, alam ko ito mula sa personal na karanasan, sa tuwing nagbibigay ka sa isang maliit na medyo hindi nakakapinsalang junk food, ano ang ginagawa mo? Agad ninyong pinalalakas ang mga makamundong gana at siya ay nagnanais pa ng higit. Okay? Pagkatapos ay nauubos agad ninyo ang medyo hindi nakakapinsalang junk food, at dahil pinalalakas ninyo ang inyong gana, kailangan na ninyong magsimulang ibigay ang sarili sa medyo mas hindi nakakapinsalang junk food. Halina ngayon, alam ninyo kung ano ang sinasabi ko. Itong buong laro na nilaro ko sa aking sarili kung saan ako ay magiging mapili tungkol sa kung ano ang pinapanood ko.

Pagkalipas, wala kaming TV, ngunit mayroon kaming DVD player sa aming sentro ng pananaliksik. Kailangan mong magkaroon niyan; maraming kahanga-hangang materyal sa DVD na makukuha para sa espirituwal na pagpapaunlad, kaya mayroon kaming DVD player. Ngunit nang nakuha ko ito, natatandaan kong talagang nanginginig habang dinadala ko ito pauwi, dahil lubha akong natatakot sa potensyal na mayroon ako na gamitin ito upang pakainin ang aking makamundong tao.

Sa loob ng napakahabang panahon, nilaro ko ang larog na ito sa aking sarili, kung saan pipiliin ko lamang ang medyo mabuting bagay. Hindi ko iisipin ang pagtingin sa basura, ngunit ang medyo mabuting bagay. Sa tuwing gagawin ko iyon, palalakasin ko ang aking makamundong gana, at bubuhayin ko ang aking adiksyon. Pagkatapos, maya-maya ay mauubos ang medyo mabuting bagay, at ano ang kailangan mong gawin? Kailangan mong ibaba ang pamantayan nang kaunti, at simulang manood ng mas marami.

Mga mahal kong kaibigan, sa pag-expose sa ating sarili sa anumang bagay na makamundo, maaari po lamang sundin ito, hindi maiiwasan na magbibigay tayo sa ating sarili ng kawalang-pakiramdam sa nakakapinsalang katangian ng pagiging makamundo. Pagpalain ang inyong mga puso, ang ilan sa inyo na narito kagabi, malamang na naisip ninyo, “Naku, ang taong ito ay talagang may problema sa telebisyon at mga bidyo at pelikula. Ano ba ang masama sa mga bagay na iyon?” Narito ako upang sabihin sa inyo, mga mahal na kaibigan, kung may anumang bagay na ganyan na dumaan sa inyong isipan, iyan ay isang maliwanag na pulang bandila, at iyan ay dapat magbigay ng babala sa inyo na kayo ay nasa malalim na yugto ng kawalang-pakiramdam. Naririnig ba ninyo kung ano ang sinisikap kong sabihin sa inyo? {Amen} Kung hindi ninyo nakilala ang karumaldumal at nakakasakit na katangian ng makamundong basura na ipinapasok sa mga isipan ng tao sa pamamagitan ng mga screen na ito – telebisyon, mga bidyo at pelikula – kung gayon kayo ay nasa malalim na yugto ng kawalang-pakiramdam. Maaari lamang gumising kayo! Magpasya sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos na huwag maglagay ng anumang masama sa harapan ng inyong mga mata {Ps 101:3}, at pagkatapos habang kayo ay muling nagkakaroon ng pakiramdam sa nakakasakit na katangian ng kasamaan, makikita ninyo na ito ay talagang napaka, napakasakit.

Kahit na ang mga “komedya” ay napakatanga, napakaraming kahangalan. Mga mahal kong kaibigan, dapat tayong maging seryoso. Ngayon hindi ibig sabihin nito ay masungit at malungkot at hindi masaya, ngunit ibig sabihin nito ay napakaseryoso at ganap na may kamalayan kung nasaan tayo sa kasaysayan ng mundo at kung gaano kahalagang maghanda at tulungan ang iba na maghanda sa mga huling sandali ng kasaysayan ng mundo. Bukod pa rito, mayroon tayong kaaway na palaging sinusubukang sirain tayo. Kailangan nating maging seryoso ang pag-iisip. At itong magaan na kahangalan, na siyang medyo hindi nakakapinsalang bagay na dumaraan sa mga screen na ito, kung pakakainin natin ang ating mga isipan nito, gagawin natin ang ating sariling magaan at tanga. “Ikaw ay kung ano ang kinakain mo.” Naririnig ko ba ang “amen”? {Amen} Halina, aminin ito sa akin. “Ikaw ay kung ano ang kinakain mo.”

Maaari po lamang, alam ninyo, at nasasangkot ako muli sa telebisyon. Hindi ko gagawin iyon ngunit… Ang tunay na nakakagulat sa akin, mga mahal kong kaibigan, ay na may palagiang ipinapakita sa primetime na telebisyon ngayon sa bansang ito na mga bagay na hindi maaaring payagan sa anumang oras hindi gaanong matagal ang nakalipas. Sa katunayan, kayo ay nagbabasa, nagbabasa kayo ng opisyal na mga patnubay upang pamahalaan ang programa ng telebisyon, na inilabas ng pamahalaan 20 taon na ang nakalipas, at kailangan ninyong umiling at tumawa. Hindi nila papayagan ang anumang bagay, halimbawa, na kahit na malapit sa kalapastanganan. Hindi anumang bagay na kahit, ano? …malapit sa kalapastanganan. Ngayon ano ang naririnig ninyo? Halos lahat ng oras, walang humpay, kahit sa pamilyang telebisyon? Kalapastanganan. Ano ang nangyari? Paano ginawa ng kaaway iyon? Napaka, napakasubtil at unti-unti at paulit-ulit sa pamamagitan ng pag-expose sa atin dito at sa pamamagitan noon ay nagbibigay sa atin ng kawalang-pakiramdam sa nakakasakit nitong katangian. At ang kalapastanganan ay isa lamang na halimbawa. Imoralidad, hindi kapani-paniwala, malinaw, matinding imoralidad na ipinakita sa buhay na kulay, hindi ito maaaring mangyari sa anumang oras sa telebisyon hindi gaanong matagal ang nakalipas. Ang buong bansa ay hindi lamang hindi tumataas at sumisigaw, ngunit ito ay umuupo at nasisiyahan dito, at humihiling ng higit pa. Alam ninyong sinasabi ko ang katotohanan. Mga mahal kong kaibigan, kung uupo tayo at ibibigay ang ating sarili sa ganitong uri ng basura, hindi lamang tayo nagbibigay sa ating sarili ng kawalang-pakiramdam sa nakakasakit nitong katangian, tayo ay nagtataguyod ng baluktot na gana para dito. Huwag kayong maglaro ng mga laro sa inyong sarili tungkol dito. Maaari po lamang huwag. Ginawa ko ito sa matagal na panahon at ito ay isang patuloy na hadlang at limitasyon sa aking espirituwal na paglago. Kailangan kong talagang maging seryoso at magpasya na ako ay tapos na, kahit sa medyo hindi nakakapinsalang junk food. Pakakainin ko ang aking isipan ng pinakamabuting pangkaisipang pagkain lamang. Tanging noon lamang ako naging talagang makaranas ng patuloy na tagumpay sa aking personal na Kristiyanong karanasan at paglago.

O mga kaibigan, maaari po lamang, ang isyung ito ng pangkaisipang pagkain ay napakaimportante, ngunit kung ano ang nais kong ibaling ang ating atensyon ngayon ay partikular ang kahalagahan ng pagpapakain sa inyong sarili ng yaong mabuti. Ang tiningnan natin ay ang kahalagahan ng hindi pagpapakain sa ating sarili ng yaong, na hindi mabuti. Ngayon, tayo ay maging positibo. Tingnan natin ang pangangailangan ng pagpapakain sa ating sarili niyaong mabuti.

Ang pamagat ng ating pag-aaral, “Pagtingin Kay Jesus.” {Heb12:2}

Tayo ay nasa aralin 32, pahina 69. Aralin 32, oo 32, pahina 69. Ngayon, ang Kristiyanong karanasan ay buod sa mga salita ni Pablo sa Roma 12:2. “ Huwag kang umaayon sa sanlibutang ito, kundi maging,” ano? “…nabago sa pamamagitan ng pagbabago ng iyong isipan…” Ano ang nagpapayon sa atin sa mundong ito? Ito ay sa pamamagitan ng pag-program ng ating isipan sa mga bagay ng mundong ito. Nakasunod ba kayo sa akin? Kung tayo ay babaguhin, kailangan nating itigil ang pag-program ng isipan sa mga bagay ng mundong ito, at simulan ang pag-program nito sa mga bagay ng Diyos. Naririnig ko ba ang “amen”? {Amen} Nakikita ninyo, “Kung ano ang iniisip ng tao sa kanyang puso, gayon din siya.” {Kawikaan 23:7} Kaya upang maging isang Kristiyano, kailangan nating baguhin ang paraan ng ating pag-iisip. Kailangan nating magkaroon ng isipan ni Kristo. {Amen} Amen? Bumabalik tayo sa mga pangunahing bagay dito, ngunit kailangan nating… Kailangan nating ipaalala sa ating sarili ang mga bagay na ito. “Ang isipang ito ay sumainyo na kay Kristo Jesus din.” {Fil 2:5} Iyan ang diwa ng Kristiyanong karanasan..

Ngayon, kung gagawin natin iyan, kailangan nating i-program ang isipan sa mga bagay ni Kristo. Iyan ang dahilan kung bakit ang ating susing teksto ay muling pumapasok dito. Ano iyon – para sa buong seminar? 2 Corinthians 3:18, “Subalit tayong lahat, na may walang takip na mukha, na tumitingin gaya sa isang salamin sa kaluwalhatian ng Panginoon, ay binabago sa kaparehong larawan mula sa kaluwalhatian hanggang sa kaluwalhatian, gaya ng sa pamamagitan ng Espiritu ng Panginoon.” Paano binabago ang isipan? Paano tayo nabago sa pamamagitan ng pagbabago ng ating mga isipan? Sa pamamagitan ng pagmamasid sa kaluwalhatian ni Kristo; at ano ang kaluwalhatian ni Kristo? …ito ay ang Kanyang pagkatao. {AA 545.2} Tayo ay binabago sa wangis ng ating minamasdan. Binabago sa wangis ng ating minamasdan.

Ngayon, kailangan nating magkaroon, mga mahal kong kaibigan, ng isang malinis na puso, isang isipang katulad ni Kristo, kung tayo ay magiging mabisang saksi para sa Hari o angkop na mamamayan para sa Kaharian. At iyan ay nangangailangan ng masigasig na pagsisikap sa ating bahagi. Ito ay nangangailangan, ng ano? Masigasig na pagsisikap sa ating bahagi. Ngunit ang pagsisikap ay hindi upang baguhin ang ating sarili, ang pagsisikap ay upang panatilihing nakatuon ang mata ng ating isipan kay Jesus. May sinabi akong napakahalagang bagay doon. Ang pagsisikap ay hindi upang baguhin ang ating sarili, ang pagsisikap ay upang panatilihing nakatuon ang mata ng ating isipan kay Jesus, upang sa pamamagitan ng Kanyang Banal na Espiritu ay maaari Niyang baguhin tayo mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian. Iyan ay napakahalagang; makinig: Ministry of Healing, pahina 491: “Kailangan natin ang patuloy na pakiramdam ng nagpapadakilang kapangyarihan ng mga malilinis na pag-iisip. Ang tanging kaligtasan para sa sinumang kaluluwa ay nasa (sa) tamang pag-iisip. Kung paano ang isang tao ‘iniisip sa kanyang puso, gayon din siya.’ {Kawikaan 23:7} Ang kapangyarihan ng pagpipigil sa sarili ay lumalakas sa pamamagitan ng pagsasanay.”Sumigla kayo; “Ang kapangyarihan ng pagpipigil sa sarili,” ano? “…lumalakas sa pamamagitan ng pagsasanay.” “Iyon na sa una ay tila mahirap, sa pamamagitan ng patuloy na pag-ulit ay nagiging, ano? “…madali,” Purihin ang Diyos, “… hanggang ang tamang pag-iisip at mga pagkilos ay nagiging kinagawian.” Maaari kayong gumawa ng mga mabuting gawi pati na rin ng mga masamang gawi. Amen? Ngunit ang pagbabago ng mga padron ng ugali ay nangangailangan ng matiyagang masigasig na pagsisikap, hindi ba? Lalo na pagdating sa pangkaisipang pagkain. Bumalik tayo sa ating pahayag: “ Kung tayo ay,”
Kung tayo ay, ano? …nais, at iyan ay kinabibilangan ng kapangyarihan ng pagpili. “ Kung ito ay ating nais, maaari tayong tumalikod sa lahat ng bagay na mura at hamak, at umakyat sa isang mataas na pamantayan; maaari tayong igalang ng mga tao at mahalin ng Diyos.” Ngunit paki-pansin, ano ang lubos na kinakailangan kung tayo ay magtatagumpay sa isang mas mataas na pamantayan at lalago mula sa kaluwalhatian patungo sa kaluwalhatian? Ito ay ang pagtalikod mula sa lahat ng bagay na mura at hamak.

Iyan ang dahilan kung bakit binasa natin kagabi sa Psalm 119:37, “ Ilayo mo ang aking mga mata sa pagtingin sa mga walang kabuluhang bagay, at buhayin mo ako sa Iyong daan.” Kailangan ba natin ng pagbabago bilang isang bayan? {Oo} Lahat tayo ay nangangailangan ng pagbabago bilang isang bayan. {LDE 189.1} Ngunit ano ang lubos na mahalagang pangangailangan para sa pagbabago? Ito ay ang pag-ilayo ng ating mga mata mula sa mga walang kabuluhang bagay. Amen? At pagtuon ng mga ito sa, kanino? Kay Jesus. Pagtuon ng mga ito kay Jesus. Ngunit ang sarili at si Satanas ay patuloy na sumasalungat sa atin, mga mahal kong kaibigan, habang sinisikap nating ilayo ang ating mga mata, lalo na ang mata ng ating isipan, mula sa mga bagay ng mundo, at ituon ang mata ng ating isipan kay Jesus.

At sa pangalawa, pakitandaan na nagsasalita ako tungkol sa dalawang bagay dito. Nagsasalita ako tungkol sa pisikal na mga mata at ang mata ng isipan. May pagkakaiba; ngayon, ang mga ito ay matalik na magkaugnay, hindi mapaghihiwalay na magkaugnay, ngunit may pagkakaiba. Ang pisikal na mga mata ay ang, siyempre, ginagamit natin upang tumingin sa iba’t ibang bagay, at makakita ng mga imahe. Ngunit maaari po lamang malaman, na ang tinitingnan ng pisikal na mga mata ay may tuwirang at dramatikal na epekto sa kung ano ang tinitingnan ng mata ng isipan. Hindi ba? Mayroong direktang korelasyon doon. Ngayon totoo, maaari kayong tumingin sa isang bagay gamit ang inyong pisikal na mga mata at ang mata ng inyong isipan ay maaaring nasa ibang lugar. Alam ninyo iyan. Iyan ang titig sa TV na nakukuha ko paminsan-minsan. Masasabi ko na, bagaman nakatingin kayo sa akin, ang inyong isipan ay nasa ibang lugar. Ngunit huwag ninyo akong iligaw sa TV muli. Ang pisikal na mga mata ay may tuwirang at dramatikal na epekto sa kung ano ang nakikita ng mata ng isipan. Iyan ang dahilan kung bakit sa pagmamasid tayo ay, ano? Nagbabago. Dahil kung ano ang tinitingnan ng ating pisikal na mga mata ay nag-program sa mata ng isipan, nakaaapekto sa pokus ng mata ng isipan, na siyang tumutukoy kung ano tayo. Ngayon, ang pagpapanatili ng mata ng isipan kay Kristo ay hindi maliit na hamon. Ngunit dapat nating, sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos, matutuhan na gawin ito. Naririnig ko ba ang “amen”?

Makinig sa pahayag na ito: Isipan, Pagkatao at Personalidad, Tomo 2, pahina 595: “Kung hinahangad ni Satanas na ilihis ang isipan sa mabababa at mahahalay na bagay, dalhin ito pabalik muli at ilagay ito sa walang hanggang mga bagay;” at makinig: “… at kapag nakita ng Panginoon ang tiyak na pagsisikap na ginawa upang panatilihin lamang ang malilinis na pag-iisip, Siya ay mag-aakay sa isipan, tulad ng batubalani,” O, gustung-gusto ko iyan! “ Kanyang aakitin ang isipan tulad ng,” ano? “… tulad ng batubalani, lilinisin ang mga pag-iisip at bibigyan sila ng kakayahang linisin ang kanilang sarili mula sa bawat lihim na kasalanan.” Purihin ang Diyos para diyan! Ngunit, mga mahal kong kaibigan, kailan Niya aakitin ang isipan tulad ng isang batubalani? Kailan? Maaari po lamang, napansin ba ninyo? “ Kapag nakita ng Panginoon ang tiyak na pagsisikap na ginawa upang panatilihin lamang ang malilinis na pag-iisip.”

Nakikita ninyo, muli, bumabalik tayo sa katotohanang hindi maaaring pakawalan ng Diyos ang supernatural na kapangyarihan sa sinumang hindi talaga nais ito; at ang ating pagpili na tanggapin ang kapangyarihang iyon ay dapat patunayan ng isang pagsisikap na isakatuparan ang pagpiling iyon. {L24, p. 8} Natatandaan ba ninyo ang pag-aaral na iyon? At ang mga himala na ginawa ni Kristo, para sa mga kasama natin? Napakasusi dito, napakasusi. Kaya “kapag nakita ng Panginoon ang tiyak na pagsisikap… Siya ay,” ano? “…Siya ay aakitin ang isipan tulad ng batubalani, lilinisin ang mga pag-iisip, at bibigyan sila ng kakayahang linisin ang kanilang sarili mula sa bawat lihim na kasalanan.”

Pagkatapos mayroon tayong isa sa ating mga susing teksto, “ Ibinabagsak ang mga imahinasyon, at bawat mataas na bagay na nagmamataas laban sa kaalaman ng Diyos, at dinadala sa pagkabihag,” ilan mang mga kaisipan? “… ang bawat kaisipan sa pagsunod kay Kristo.” {2 Cor 10:5} Wow; bawat kaisipan, mga mahal kong kaibigan, Nakikita ninyo iyan ang ating layunin: ang magkaroon ng mata ng isipan na patuloy at walang tigil at eksklusibong nakatuon kay Jesus! Bawat kaisipan ay dinadala sa pagkabihag kanino? …kay Jesus, oo.

Ngayon, paano ito ginagawa? “Sa wakas, mga kapatid,” Filipos 4:8, “…anumang mga bagay na totoo, anumang mga bagay na marangal, anumang mga bagay na matuwid, anumang mga bagay na malinis, anumang mga bagay na kaibig-ibig, anumang mga bagay na magandang ulat, kung may anumang kabutihan at kung may anumang kapuri-puri – pagbulay-bulayin” (o sa King James, “isipin“) “… ang mga bagay na ito.” Mga mahal kong kaibigan, narito ang inyong mental na menu. Mahal na Kristiyano, kung nais ninyong mabago sa pamamagitan ng pagbabago ng inyong isipan {Rom 12:2}, kailangan ninyong pakainin ang inyong isipan ng mga bagay lamang na nasa menu na kababasa lamang natin. Naririnig ko ba ang “amen”? Kailangan ninyong simulang maging napaka-maingat at mapili tungkol sa kung ano ang ipinapakain ninyo sa inyong isipan. Ang pagpili ay nasa inyo. Ngunit maaari lamang malaman na “walang taong makapaglilingkod,” ano? “…sa dalawang panginoon.” {Mat 6:24} Sila ay may lubos na magkaibang mga gana, ang laman at ang espirituwal na kalikasan. Sila ay magkasalungat sa isa’t isa. {Gal 5:17} Iyan ang dahilan kung bakit sinasabi ni Jesus “Walang taong MAAARING maglingkod sa dalawang panginoon.” Sapagkat nakikita ninyo, walang pagkain, walang pangkaisipang pagkain, na makasisiya sa kanilang pareho sa parehong panahon. Nauunawaan ba ninyo ito? Ang kanilang mga gana ay ganap na magkaiba na maaari lamang ninyong pakainin ang isa o ang isa pa; hindi ninyo kailanman mapakakaing pareho sa parehong panahon.

Samakatuwid, ano ang dapat ninyong gawin? “Pumili kayo sa araw na ito kung sino ang inyong paglilingkuran.” {Jos 24:15} Alin ang inyong pakakainin? Ngayon kung ano ang sinisikap ng karamihan sa atin na gawin… Pakinggan ninyo ako ngayon, maging tapat sa akin. Bagama’t imposibleng pakainin pareho sa parehong panahon, ang sinisikap nating gawin ay pakainin ang isa nang sandali at pagkatapos ang isa pa nang sandali. Halina ngayon, aaminin ba ninyo iyan? At nagsisimula tayo sa umaga para sa ating nakatalagang oras ng pagpapakain para sa espirituwal na kalikasan, at pinapakain natin siya ng isang bagay, at pagkatapos sa gabi, dahil ang ating paboritong programa sa telebisyon ay ipinapalabas, umuupo tayo at pinapakain ang makamundong kalikasan. Iyan ang tiyak na dahilan kung bakit tayo ay Laodiseano. Narinig ba ninyo ang sinabi ko sa inyo? Iyan ang tiyak na dahilan kung bakit tayo ay malahininga.{Rev 3:16} Hindi tayo naging seryoso tungkol sa pagiging katulad ni Kristo, at hindi tayo gumawa, batay sa seryosong pangako, patuloy, angkop na mga desisyon {Dan 1:8} tungkol sa pangkaisipang pagkain. Hindi tayo nagpasya na gutamin ang matandang tao, at pakainin lamang ang espirituwal na kalikasan. Mga mahal kong kaibigan, mananatili tayong Laodiseano hanggang magawa natin ang desisyong iyon. Naririnig ba ninyo ang sinasabi ko sa inyo? Maaari po lamang malaman iyan; huwag maglaro ng mga laro sa inyong sarili tungkol dito. Kailangan ninyong maging seryoso, kailangan ninyong maging radikal! Kung kayo ay magbabago mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian at magiging handa para sa pagdating ni Jesus, at magiging kapaki-pakinabang sa Kanya sa pagtulong sa sinuman na maghanda samantala. Nasa inyo ang pagpili. Ngunit kailangan kong gawing malinaw sa inyo kung ano ang kasangkot. Maaari po lamang huwag ninyong lokohin ang inyong sarili tungkol dito. Huwag po lamang.

Saan natin matatagpuan ang lahat ng gayong mga bagay na nasa menu na ito? Yaong totoo, yaong marangal, yaong matuwid, yaong malinis, yaong kaibig-ibig, yaong magandang ulat, yaong may kabutihan, yaong kapuri-puri…{Fil 4:8} Saan natin matatagpuan ang lahat ng gayong mga bagay sa kanilang pinakamataas na magandang paghahayag? Saan natin ito matatagpuan? Kay Jesu-Kristo na ating Panginoon. Amen? Samakatuwid, ang moto ng Kristiyano ay yaong malinaw na inihahayag ni Pablo sa Hebrews 12:2, “ Pagtingin Kay Jesus.” Hindi ko ba naririnig ang “amen”? {Amen} Mga mahal kong kaibigan, hindi lamang dapat iyan ang ating moto, bagamat, dapat nating kilalanin iyan bilang ating tungkulin. “Pagtingin Kay Jesus.” Hindi pa ako nasiyahan na iwanan ito doon. Iyon na ating moto at ating tungkulin ay dapat maging ating kahanga-hangang obsesyon: “Pagtingin Kay Jesus,” iyan na. Hindi hanggang sa ito ay maging ating kahanga-hangang obsesyon, na tayo ay magkakaroon ng kakayahan, sa pamamagitan ng patuloy na pakikipagtulungan sa Banal na Espiritu sa pamamagitan ng pagtuon ng ating mga mata kay Jesus, na mabago mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian {2 Cor 3:18} at sa gayon ay maging ang mga taong nais ng Diyos na tayo ay maging. “Pagtingin Kay Jesus, ang may-akda at tagatapos ng ating pananampalataya, na dahil sa kagalakang inilagay sa harapan Niya ay nagtiis ng krus, hinamak ang kahihiyan, at naupo sa kanan ng trono ng Diyos.”

Alam ninyo, samahan ninyo ako sa salitang ito, “pagtingin.” “Pagtingin,” ito ay mahina sa Ingles. Ito ay isang mahinang pagsasalin ng Griyego. Ang Griyego ay isang napaka-natatanging salita. Ang salitang Griyego ay “aphorao”“ah-fo-rah-o,” {Strong’s G872} at ito ay binubuo ng dalawang salita: isang unlapi, “apo” {Strong’s G575} na nangangahulugang “mula,” at ang pandiwa “horao” {Strong’s G3708} na nangangahulugang “tumitig sa, tumitig nang patuloy sa.” Nakasunod ba kayo dito? Pinagsama-sama ninyo ang mga iyon at mayroon kayong ating salitang isinalin bilang “pagtingin,” “aphorao.” Maaari po lamang unawain kung ano ang sinasabi sa atin ni Pablo, gayunpaman, sa pamamagitan ng paggamit ng natatanging pandiwang ito. Sinasabi niya sa atin na una sa lahat kailangan nating tumalikod mula sa pagtingin sa lahat ng iba pang bagay – iyon ang tungkol sa bahaging “apo”. Kailangan ninyong ilayo ang inyong mga mata mula sa lahat ng madaling nakaaabala sa inyo, at kailangan ninyong itutok ang mata ng inyong isipan, tuunan ng pansin ang mata ng inyong isipan, tumitig nang patuloy at tuluy-tuloy kay Jesu-Kristo. Iyan ang diwa ng pandiwang ito. Iyan ang literal na sinasabi nito. At sa pangalawa, ang Strong’s Exhaustive Concordance ay binibigyang-kahulugan ang pandiwa sa ganitong paraan: “Ang paglilipat ng mga mata mula sa ibang mga bagay at pagtuon sa kanila sa isang bagay.” Direkta mula sa Strong’s – iyan ang ibig sabihin ng “aphorao.” “Apo” at “horao” nang sama-sama, sinasabi mong “ah-fo-rah-o.” Ano ang ibig sabihin nito? Ang paglilipat ng mga mata mula sa ibang mga bagay at pagtuon sa kanila sa isang bagay.

Ano ang isang bagay sa kasong ito? Ito ay si Jesus. Mga mahal kong kaibigan, iyan, sa maikling salita, ang ating mahalagang pakikipagtulungang papel, ngunit iyan ay nangangailangan ng kasigasigan. Iyan ay nangangailangan ng matiyagang pagsisikap na pinagsama sa banal na kapangyarihan. Iyan ay nangangailangan ng paggamit ng kalooban, at isang espirituwal na pangkaisipang disiplina na karamihan sa atin ay lubos na hindi pamilyar. Tulungan tayo ng Diyos na maging pamilyar sa espirituwal, pangkaisipang disiplinang iyon ng paglilipat ng mata ng ating isipan mula sa lahat ng iba pang bagay at pagtuon nito nang eksklusibo kay Jesus. Nakikita ninyo, ito ay lubos na kinakailangang kung tayo ay magiging may kakayahang lumago at mapanatili ang tagumpay.

Makinig; Testimonies, Volume 5, pahina 744: “ Ang ating pang-araw-araw at pang-oras-oras na gawain ay itinakda sa mga salita ng apostol: ‘Pagtingin Kay Jesus ang May-akda at Tagatapos ng ating pananampalataya.'” {Heb 12:2} Mayroon ba tayong gawain na dapat gawin sa ating Kristiyanong karanasan? Mayroon ba tayo? Oo, ano ito? Ang baguhin ba ang ating sarili? Hindi, hindi mo magagawa iyan. Ang leopardo ay hindi mababago ang kanyang mga batik o ang isang Etiopiano ang kulay ng kanyang balat. {Jer 13:23} Hindi mo magagawa iyan; kailangan kang mabago. Ngunit nangangahulugan ba iyon na wala kang gagawing trabaho? Hindi, maaari po lamang huwag ninyong ipalagay na wala kayong dapat gawin dahil lamang hindi ninyo mababago ang inyong sarili. Tanging ang Banal na Espiritu lamang ang maaaring magbago sa inyo; ngunit kahit ang Banal na Espiritu ay hindi makakapagbago sa inyo maliban kung kayo ay makikipagtulungan! Naririnig ko ba ang “amen”? {Amen} At paano kayo makikipagtulungan? Sa pamamagitan ng pagtingin Kay Jesus; upang mabago Niya kayo sa wangis ng inyong minamasdan. Amen?

Walang paraan na tayo ay mababago mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian maliban kung tayo ay nakikipagtulungan sa pamamagitan ng pagmamasid sa kaluwalhatian ng Panginoon! {2 Cor 3:18} Diyan mismo ang dahilan kung bakit tayo ay lubhang Laodiseano, muli. Hindi tayo naging seryoso tungkol sa pag-aalis ng ating mga mata mula sa mga bagay ng mundo, at pagtuon ng mga ito nang eksklusibo kay Jesus. At iyan ang dahilan kung bakit tayo ay malahininga, hindi mainit o malamig. {Rev 3:16} Mayroon tayong anyo ng kabanalan {2 Tim 3:5};sumusunod tayo sa gawain, at tayo ay kumikilos nang maayos, lalo na kung ihahambing sa iba. Ngunit ito ay puti lamang na pintura {Mat 23:27}, mga mahal na kaibigan. Halina ngayon, aminin ninyo. Hindi ko sinusubukang hatulan ang sinuman sa silid na ito, simple lamang akong nagsasaliksik kasama kayo ng hatol ng Tunay na Saksi. {Rev 3:14-21}Ito ang Kanyang ebalwasyon sa huling-panahong simbahan. Hindi natin maipagkakaila ang Kanyang hatol. Ang dahilan nito ay dahil ang mata ng ating isipan ay sama-samang madalas pa rin sa mga bagay ng mundong ito, at gumagastos tayo ng napakaliit na oras sa pagtuon ng mata ng ating isipan kay Jesus. Siyempre, sa pagmamasid tayo ay nagbabago sa wangis ng ating minamasdan. Kailangan kong sabihin sa inyo nang diretso mga kaibigan, maaari lamang huwag ninyong kamuhian ako dahil sa pagsasalita nang napakadiretso sa inyo. At napapansin ninyo na gumagamit ako ng personal na panghalip. Nagsasalita ako tungkol sa atin, “tayo.”

Kailangan nating bumangong muli bilang isang bayan. {LDE 189.1} Amen? {Amen} Kaya ano ang dapat nating gawin? Kailangan nating ilayo ang ating mga mata mula sa mga walang kabuluhang bagay at tumuon ang mga ito kay Jesus. Kailangan nating “aphorao.” Kailangan nating “aphorao.” Iyan ang ating pang-araw-araw, pang-oras-oras na gawain – ang ating pang-araw-araw, pang-oras-oras na gawain. Anong banghay ng pandiwa ang sa palagay ninyo ay kinabibilangan ng “pagtingin” sa Griyego? Halina, kayong mga kasama ko. Iyan ang kasalukuyang aktibong banghay; at ano ang kahulugan ng kasalukuyang aktibong banghay? Nagpapatuloy, tuluy-tuloy na pagkilos, anuman iyon. Pagtingin – ito ay nasa kasalukuyang aktibong banghay sa Griyego. Ibig sabihin dapat tayong patuloy na tumitingin Kay Jesus, hindi paminsan-minsan lamang. Ano? Patuloy. Naririnig ko ba ang “amen”? {Amen} Ito ay isang radikal na espirituwal na disiplinang pinag-uusapan natin. Karamihan sa atin ay lubos na hindi pamilyar dito. Ngunit iyan ang kakailanganin kung gusto talaga nating makamit ang dalawang bagay. Sundin ito, dalawang bagay:

1. patuloy na tagumpay laban sa tukso,
2. at patuloy na paglago tungo sa pagkakahawig kay Kristo sa pagkatao.

Kailangan nating “aphorao,” ilayo ang ating mga mata mula sa lahat ng iba pang bagay at ituon ang mga ito kay Jesus, lalo na ang mata ng isipan, kung gusto nating makamit ang patuloy na tagumpay laban sa tukso at makaranas ng patuloy na paglago tungo sa pagkakahawig kay Kristo sa pagkatao. Ngayon, pagtrabahuhin natin ang pareho.

Sa ating natitirang oras dito, tingnan natin ang pangangailangan ng paggawa nito upang makamit ang patuloy na tagumpay laban sa tukso. Okay? Testimonies, Volume 4, pahina 357: “ Ang ating pangunahing panganib ay…” Ngayon, sa pangalawa, anumang pangungusap na nagsisimula tulad niyan ay dapat magdulot sa inyo na maupo at talagang bigyang-pansin. Ano ang ating pangunahing panganib, mga mahal na kaibigan? “ Ang ating pangunahing panganib ay sa pagkakaroon ng isipang naililihis mula kay Kristo.” Iyan ang ating ano? Ang ating pangunahing panganib. Ito ay sa pagkakaroon ng mata ng isipan na naililihis mula kay Kristo.

Now, if he were here this morning, who do you suppose would stand up in his big booming tinig ng mangingisda at sabihin, “Amen, ipangaral mo kapatid”? Sino? Pedro. Pedro, ang apostol. Hindi ba siya nagkaroon ng isang napaka-kongkretong karanasan tungkol sa pangunahing panganib ng pagkakaroon ng mata ng isipan na naililihis mula kay Kristo? Ito ay naitala sa Kasulatan, at noon ay matagal akong nagtataka kung bakit sa buong mundo ito naitala. Ibig kong sabihin, ito ay medyo isang kapana-panabik na kuwento, paglalakad sa tubig, wow, ngunit hindi ko naunawaan ang espirituwal na aral sa loob ng mahabang panahon. Ngunit nauunawaan ko na ngayon. Kayo ba? At sa pangalawa, bakit si Jesus mismo ay naglalakad sa tubig? Nagpapakitang-gilas lang ba Siya? “Hoy, tingnan ninyo kung ano ang kaya kong gawin. Ako ay Diyos; kaya kong maglakad sa tubig.” Iyon ba ang ginagawa Niya? Hindi. Bakit Siya naglalakad sa tubig? Dahil iyon lamang ang tanging paraan upang makatawid Siya? Hindi. Maraming iba pang paraan na maaari Siyang makatawid. Kaya bakit Siya naglalakad sa tubig? Mga mahal kong kaibigan, maaari po lamang unawain na sa isipang Hebreo, ang tubig ay ang kailaliman, ang dominyo at kaharian ng kadiliman. Ang katotohanang si Jesus ay kayang maglakad sa tubig ay isang kongkretong halimbawa, isang aral na sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihan, maaari tayong maglakad sa ibabaw ng kaharian ng kadiliman, at maaari nating maiwasang lumubog sa hukay na iyon. Naririnig ko ba ang “amen”? {Amen} Ito ay isang malalim na espirituwal na aral. Ngunit nais ni Jesus na malaman ng mga alagad na hindi lamang Siya, bilang isang taong umaasa sa Ama, ay maaaring maglakad sa tubig, kundi tayo bilang mga makasalanang tao, na umaasa sa Kanya, ay maaaring maglakad sa tubig. Kasama ba ninyo ako? Iyan ang dahilan kung bakit nang sinabi ni Pedro, “Panginoon, kung ikaw nga iyan, utusan mo akong pumunta sa Iyo,” sinabi ni Jesus ano? “Halika.”

Makinig. Ang kuwento ay naitala sa Matthew 14:25. “Ngayon sa ikaapat na bantay ng gabi ay pumunta si Jesus sa kanila, na lumalakad sa dagat. At nang makita Siya ng mga alagad na lumalakad sa dagat, sila ay nabagabag, na nagsasabing ‘Ito ay isang multo!’ At sila ay sumigaw sa takot. Ngunit kaagad,” Gusto ko iyan, “…kaagad,” “ Nagsalita si Jesus sa kanila, na sinasabing ‘Maging masaya kayo! Ako ito; huwag kayong matakot.’ At sumagot si Pedro sa Kanya at nagsabi, ‘Panginoon, kung ikaw nga iyan, utusan mo akong pumunta sa Iyo sa tubig.’ Kaya sinabi Niya, ‘Halika.'” “ Halika.” “ At nang si Pedro ay bumaba na mula sa bangka, siya ay lumakad sa tubig upang pumunta kay Jesus.” Hanggang dito, mabuti. Ano ang kanyang ginagawa? Siya ay “aphorao-ing.” Inililipat niya ang kanyang mga mata mula sa lahat ng iba pang bagay at inilalagay niya ang mga ito kay Jesus. Ngunit pagkatapos ano ang nangyayari? Talata 30, “ Ngunit nang makita niya na ang hangin ay malakas, siya ay natakot; at nagsimulang lumubog siya ay sumigaw, na sinasabing, ‘Panginoon, iligtas mo ako!’ At kaagad,” hayun na naman ang ating salita; gustung-gusto ko ito, “… kaagad, iniunat ni Jesus ang Kanyang kamay at hinawakan siya, at sinabi sa kanya, ‘O ikaw na may maliit na pananampalataya, bakit ka nag-alinlangan?'”

Mga kaibigan ko, maaari po lamang unawain ang malalim na espirituwal na aral dito at matuto mula rito; at isabuhay ito sa inyong sariling personal na karanasan, maaari po lamang. “O ikaw na may maliit na pananampalataya, bakit ka nag-alinlangan?” Bakit siya nag-alinlangan? Inilayo niya ang kanyang mga mata kay Jesus. Nakikita ninyo, “ ito ang tagumpay na dumadaig sa mundo, maging ang ating,” ano? “…pananampalataya;” {1 Jn 5:4} at paano tayo nagkakaroon ng pananampalataya? “Pagtingin Kay Jesus ang may-akda at tagatapos ng ating pananampalataya.” {Heb 12:2} Amen? Habang tayo ay tumitingin sa Kanya, Siya ay nagsisimula ng ating pananampalataya. Habang patuloy tayong tumitingin sa Kanya, Siya ay ano? Siya ay nagpapahinog, Siya ay nagpapaunlad, Siya ay nagpapalakas, Siya ay nagpapaganap, Siya ay nagtataguyod nito. Ngunit sa sandaling ilayo natin ang ating mga mata kay Jesus, ano ang nangyayari? Nagsisimula tayong mag-alinlangan; nawawalan tayo ng pananampalataya; at kapag nawawalan tayo ng pananampalataya, ano ang nangyayari? Ano ang nangyayari, hindi maiiwasan? Ang batas ng grabidad ay nangingibabaw.

Ngayon, maaari po lamang unawain ang espirituwal na katumbasan dito. Maaari po lamang unawain ang espirituwal na katumbasan. Ang batas ng grabidad ay ang ating likas na pagkahilig sa kasamaan. {Ed 29.1} Nakuha ba ninyo iyon? Ano ang batas ng grabidad? Ito ang ating likas na pagkahilig sa kasamaan, ang ating likas na kalakaran na lumubog sa burak ng makamundong mga pag-iisip at damdamin. Hindi man lang, kung hindi mga salita at pagkilos. Nakasunod ba kayo dito? Iyan ang grabidad. Ngayon, mga mahal kong kaibigan, ang tanging paraan upang madaig ninyo at ng akin ang grabidad, madaig ang likas na pagkahilig sa kasamaan, ay sa pamamagitan ng pagpapanatili ng patuloy na pakikipag-ugnayan sa Kanya na tanging may kapangyarihang makapagbibigay ng kakayahan sa atin upang gawin ito. {Amen} “Kung wala Siya wala tayong magagawa.” {Jn 15:5} Ngunit kasama Siya maaari tayong maglakad sa tubig. Naririnig ko ba ang “amen”? {Amen} Kasama Siya, maaari nating mapanatili ang ating sarili sa itaas ng kumukulo at maruming burak ng makamundong pag-iisip at damdamin. Maaari mong gawin ito kahit sa pribado ng iyong isipan, ang iyong buhay-pag-iisip, ngunit magagawa mo lamang ito kung pinapanatili mo ang mata ng iyong isipan sa, ano? Nakatuon kay Jesus. Sa sandaling putulin mo ang pakikipag-ugnayan kay Jesu-Kristo, halina ngayon, aminin mo… Sa sandaling putulin mo ang pakikipag-ugnayan kay Jesu-Kristo, ano ang nangyayari? Lumulubog ka… Lumulubog ka!

At alam ito ng diyablo, kaya patuloy siyang sinusubukang ilihis ang mata ng isipan mula kay Jesu-Kristo. Alam niya na walang sinuman ang makakapaglakad sa tubig. Walang sinuman ang may kapangyarihan sa kanilang sarili upang madaig ang grabidad. Magagawa lamang nila ito kapag sila ay patuloy na umaasa kay Jesus. Kaya ano ang patuloy niyang sinusubukang gawin? Si Satanas – ano ang patuloy niyang sinusubukang gawin? Sirain ang ating koneksyon kay Jesus, alam mo iyan.

Sa sandaling si Pedro ay nagsimulang tumingin sa mga pangyayari: ang hangin at ang mga alon. Sa pangalawa, sinasabi sa atin ng inspirasyon na siya ay tumingin sa kanyang balikat upang makita kung nagpapahalaga ba ang mga alagad sa ginagawa niya. {DA 381.5} May kaunting pagmamalaki na kasangkot doon. Sa pangalawa, mga kaibigan ko, kapag natututo tayong maglakad sa tubig, napakadali, napakarahing magsimulang kumuha ng personal na kredito, at maging mapagmatuwid sa sarili at mapagmalaki. {BEcho, May 15, 1892 par. 5} Naririnig ba ninyo ang sinasabi ko sa inyo? Maaari po lamang malaman na sa bawat sandali na nagagawa mong madaig ang grabidad, ito ay dahil lamang sa Kanya at hindi sa iyo. Naririnig ko ba ang “amen”? Hindi ka maaaring kumuha ng kredito para dito. Huwag kang tumingin sa likod mo upang makita kung may nagpapahalaga sa ginagawa mo. Si Jesus lamang ang nagpapahintulot nito. Si Jesus lamang ang nagpapahintulot nito.

Panatilihin ang patuloy na pakikipag-ugnayan at magkakaroon ka ng patuloy na akses sa banal na kapangyarihan, at maaari mong hamunin ang batas ng grabidad. Maaari mong hamunin ang iyong likas na pagkahilig sa kasamaan. Purihin ang Diyos! Amen? Maaari kang maglakad sa tubig. Maaari mo. Maniwala ka sa Kanya. Tumingin ka sa Kanya. Magtiwala ka sa Kanya, at sa Kanyang kapangyarihan patuloy na pigilin ang sarili mula sa paglubog sa burak ng makamundong pag-iisip at damdamin. Sa pangalawa, kung ikaw ay sa isang sandali ay ilayo ang iyong mga mata kay Jesus, at natuklasan mong lumulubog, kahit man lang magkaroon ng presensya ng isip na ginawa ni Pedro na sumigaw, “Panginoon, iligtas mo ako!” {Mat 14:30} Purihin ang Diyos, kaagad ay magkakaroon ka ng malakas na kamay upang hilahin ka palabas ng burak na iyon.

Ngunit ano ang ginawa mo? Halina, ano ang ginawa mo? Dinungisan mo ang iyong sarili. Dinungisan mo ang iyong sarili. Dinumihan mo ang iyong isipan. Ngunit purihin ang Diyos, “Kung ipapahayag natin ang ating kasalanan, Siya ay tapat at makatarungan upang patawarin tayo sa ating mga kasalanan at,” ano? “…linisin tayo mula sa lahat ng kasamaan.” {1 Jn 1:9} Purihin ang Diyos. Ngunit, mga mahal kong kaibigan, matuto tayo mula sa ating mga pagkakamali {7T 244.4}, sige? Matuto tayo mula sa ating mga pagkakamali. Sa tuwing tayo ay nadudulas at nahuhulog, dahil sa kakulangan ng pagmamatyag at panalangin, maupo tayo at hingin sa Diyos na tulungan tayong matuto mula sa pagkakamali, upang maiwasan nating gawin itong muli. {ST, Feb 10, 1890 par. 7}

Alam ninyo, sa tuwing ginagawa ko iyan, palagi, alam ba ninyo kung ano ang dahilan kung bakit ako lumubog? Ito ay dahil sa ilang dahilan o iba pa, inilayo ko ang mata ng aking isipan kay Jesus. Hinayaan kong may isang bagay na ilihis ang mata ng aking isipan mula kay Jesus. Ang ating pangunahing panganib ay sa pagkakaroon ng isipang naililihis mula kay Kristo. Iyan na iyon. Maaari po lamang, mga mahal kong kaibigan, kilalanin na kung kayo ay magkakaroon ng patuloy na tagumpay, kailangan ninyong disiplinahin ang mata ng inyong isipan na patuloy na nakatuon kay Jesus. Kayo ba ay kasama ko sa bagay na ito? Ito ay mahalaga. Ito ay mahalaga. Sa sandaling putulin mo ang pakikipag-ugnayan kay Jesus, ang grabidad ay mananakop at ikaw ay lulubog. Hindi mo mapapanatili ang iyong sarili sa itaas ng kumukulo at maruming burak ng iyong makamundong pag-iisip at damdamin nang walang banal na kapangyarihan kahit na higit pa kay Pedro na maaaring maglakad sa ibabaw ng dagat ng Galilea nang walang banal na kapangyarihan. Direktang pagkakatulad. Direktang pagkakatulad. Maaari po lamang malaman iyan.

Review and Herald, Hulyo 11, 1907: “ Hangga’t tumitingin ka kay Kristo.” “Hangga’t ikaw ay,” ano?“…tumitingin kay Kristo, ikaw ay ligtas; ngunit sa sandaling,” ang ano? “… sa sandaling magtiwala ka sa iyong sarili, ikaw ay nasa malaking panganib. Siya na nasa pagkakaisa sa Diyos ay patuloy na aasa sa Kanya para sa tulong.” Amen? {Amen} Ito ang lihim, mga mahal kong kaibigan, sa patuloy, tuluy-tuloy na tagumpay. Ito ay patuloy, lubos na pag-asa kay Jesu-Kristo. Iyan ang lihim. Makinig sa paraan ng pagkakasabi ni David sa Psalm 25:15, “ Ang aking mga mata ay laging sa PANGINOON,” “ Ang aking mga mata ay,” ano? “…laging sa PANGINOON,” ““sapagkat Siya ang mag-aalis ng aking mga paa mula sa lambat.”

Signs of the Times, September 19, 1900: “ Kailangan natin,” “ano, mga kapatid na lalaki, mga kapatid na babae? “…patuloy na pakikipag-ugnayan kay Jesus tulad ng kailangan natin ng pang-araw-araw na pagkain upang pakainin ang katawan. Kung mayroong sandali na wala tayong panganib na malilinlang ng kaaway, kung gayon para sa sandaling iyon maaari nating isantabi ang banal na tulong.” “Pero mayroon bang kahit isang sandali na wala tayong panganib na malilinlang ng kaaway? Mayroon ba kahit kailan? Hindi, wala.

“At sa pangalawa, sino ang kaaway na dapat nating pinakakatakutan na palaging handa upang linlangin tayo? Sino ito? Hindi si Satanas, ito ang sarili. Jeremiah 17:9, “ Ang puso ay mapanlinlang higit sa lahat ng mga bagay, at lubhang masama; sino ang makaaalam nito?” Hindi ko ba naririnig ang “amen”? {Amen} Ang iyong pinakamasamang kaaway, ang isa na dapat mong pinakakatakutan, ay ang isang naninirahan sa loob ng kampo. Alam mo, kapag nakakamit mo ang tagumpay laban sa kanya, nakakamit mo rin ang tagumpay laban sa kanyang kaalyado. {Aleluya} Iyan ang dahilan kung bakit tayong mga nananaig sa laman kasama ang lahat ng pagnanasa nito, ang mga mapanlinlang na pagnanasa tulad ng sinabi sa atin ni Pablo sa Efeso 4:22, ay “higit pa sa mga manlulupig,” dahil hindi lamang natin nilulupig ang laman, nilulupig din natin ang kaharian ng kadiliman sa proseso. Purihin ang Diyos. Purihin ang Diyos.

Psalm 16:8, narito ang lihim ng tagumpay ni David. “ Itinakda ko ang PANGINOON palagi sa harapan ko;”“ Itinakda ko ang PANGINOON,” gaano katagal, mga kaibigan ko? “…palagi.” Naririnig ba ninyo ang tuluy-tuloy, paulit-ulit na tema dito? Pinag-uusapan natin ang patuloy, walang tigil na pakikipag-ugnayan kay Jesus. “ Itinakda ko ang PANGINOON palagi sa harapan ko. Dahil Siya ay nasa aking kanang kamay, hindi ako matatinag.” Hindi matatalo ng mga pag-atake ng kasalanan, sarili at Satanas; Bakit? Dahil “itinakda niya ang Panginoon palagi sa kanyang harapan.” Nais ba ninyong maging hindi matatalo? … Halina, kailangan ko ng kaunting mas maraming tugon kaysa diyan. Nais ba ninyong maging hindi matatalo sa mga pag-atake ng kasalanan, sarili at Satanas? {Oo} Kung gayon kayo rin ay dapat matutong “itakda ang Panginoon palagi sa inyong harapan.”

Alam ninyo, kailan nagkaroon ng problema si David? Nang ilayo niya ang kanyang mga mata sa Panginoon at “nagtuon ng mga ito kay Bathsheba {2 Sam 11:2}”; at gaano kabilis siyang lumubog nang ginawa niya iyon, mga kaibigan? Si David ay isang “lalaking ayon sa sariling puso ng Diyos. {1 Sam 13:14; PP 722.4}” Siya ay isang maka-diyos na tao. Maaari lamang na huwag kailanman maliitin kung gaano kabilis at kung gaano kalubog ka maaaring lumubog kung ilalayo mo ang iyong mga mata kay Jesus.

This Day With God, page 232: “Dalhin mo ang Diyos sa bawat lugar. Ang pinto ay bukas para sa bawat anak na lalaki at babae ng Diyos. Ang Panginoon ay hindi malayo sa kaluluwang humahanap sa Kanya. Ang dahilan kung bakit…” Makinig: “Ang dahilan kung bakit marami ang iniiwan sa kanilang sarili sa mga lugar ng tukso ay dahil HINDI nila itinakda ang Panginoon palagi sa harapan nila. Ito ay sa mga lugar kung saan ang Diyos ay hindi gaanong iniisip na kailangan mong dalhin ang ilawan ng buhay. Kung ang Diyos ay mawala sa paningin, kung ang ating pananampalataya at ang ating pakikipag-ugnayan sa Diyos ay nasira, ang kaluluwa ay nasa tiyak na panganib. Ang integridad ay hindi mapapanatili.” Narinig ba ninyo iyan? Sinasabi ba niya, “Ang integridad ay maaaring hindi mapanatili?” Hindi, sinasabi niya, “Ang integridad,” ano? “…ay hindi mapapanatili.”Bakit? Dahil ang grabidad ay hihila sa iyo pababa sa sandaling putulin mo ang koneksyon sa tanging pinagmumulan na maaaring magbigay sa iyo ng kakayahang hamunin ang batas ng grabidad. Putulin mo ang pakikipag-ugnayan kay Jesu-Kristo at ang iyong pagkahilig sa kasamaan AY mangingibabaw. Ang integridad ay hindi mapapanatili. Maaari po lamang unawain ito. “Kung ang Diyos ay mawala sa paningin, kung ang ating pananampalataya at ang ating pakikipag-ugnayan sa Diyos ay nasira, …ang integridad ay hindi mapapanatili.” Kailangang ipaunawa ang puntong iyan.

Kaya ano ang kailangan nating gawin, mga mahal kong kaibigan, kung gusto nating makakuha ng patuloy na tagumpay? Kailangan nating lumapit sa Diyos, at Siya ay ano? Lalapit sa iyo. Awit 69:18. Santiago 4:8 “Lumapit kayo sa Diyos…” Ibig kong sabihin, Psalm 69:18 is ” Lumapit sa aking kaluluwa, at tubusin ito; Iligtas mo ako dahil sa aking mga kaaway.” Santiago 4:8, “Lumapit kayo sa Diyos at Siya ay,” ano? “…lalapit sa inyo.”

Ngunit paano tayo lalapit sa Kanya? Paano tayo lalapit sa Kanya? Sa pamamagitan ng pagpiling hindi labanan ang humihilang kapangyarihan ng Kanyang pag-ibig. At sa pamamagitan ng pagpiling ilantad ang ating sarili sa paghahayag ng Kanyang pag-ibig. Narinig ba ninyo kung ano ang kababanggit lang natin? Iyan ay napaka-importante. Paano tayo lalapit sa Diyos? Sa pamamagitan ng pagpiling hindi labanan ang humihilang kapangyarihan ng Kanyang pag-ibig, kundi sa halip ay pagpiling masdan ang paghahayag ng pag-ibig na iyon. Jeremiah 31:3, “ Napakita ang PANGINOON ng sinauna sa akin, na nagsasabing ‘Oo, inibig kita ng walang hanggang pag-ibig; Kaya’t sa pamamagitan ng mapagmahal na kabaitan ay,” ano? “…hinila kita.'” Ano ang humihila sa atin sa Diyos? Ito ay Kanyang ano? Ito ay Kanyang mapagmahal na kabaitan. Ngunit dapat nating piliin na masdan ang paghahayag niyan kung ito ay magkakaroon ng humihilang kapangyarihan sa atin. Kung hindi mo ito mamasdan, hindi ka nito mahihila. Nakasunod ba kayo sa akin?

Saan lubos na inihayag ang humihilang kapangyarihan ng mapagmahal na kabaitan ng Diyos? Kay Kristo at Siya na napako sa krus.{1 Cor 2:2} Amen? Ito ang dahilan kung bakit sinasabi ni Jesus sa John 12:32, ” At Ako, kung Ako ay itataas mula sa lupa, ay,” ano? “…hihila sa lahat ng tao sa Aking Sarili.” Saan lubos at ganap na inihayag ang mapagmahal na kabaitan? Ito ay sa walang hanggang sakripisyo ng Diyos {5T 515.1} upang iligtas tayo, na ginawa Niya sa krus. Habang minamasdan natin iyon, iyon ay humihila sa atin; kung hindi natin lalabanan, hihilahin tayo nito. Habang hindi lamang natin minamasdan ang Kordero {Jn 1:29.36}, kundi patuloy na minamasdan ang Kordero, habang nananatili tayo na ang mata ng ating isipan ay nakatuon kay Kristo, tayo ay patuloy na bibigyan ng supernatural na kapangyarihan upang manalo. Psalm 26:3, “ Sapagkat ang Iyong mapagmahal na kabaitan ay nasa harapan ng aking mga mata, at ako ay lumakad sa Iyong katotohanan.” Panatilihin mo ang iyong mga mata sa mapagmahal na kabaitan ng Diyos na inihayag kay Kristo at Siya na napako sa krus, at maaari kang maglakad sa tubig. Naririnig ko ba ang “amen”? {Amen} Maaari kang maglakad sa tubig.

That I May Know Him, That I May Know Him, pahina 250: “Ang kaluluwang umiibig sa Diyos ay gustong kumuha ng lakas mula sa Kanya sa pamamagitan ng patuloy na pakikipag-ugnayan sa Kanya. Kapag naging ugali ng kaluluwa ang makipag-usap sa Diyos, ang kapangyarihan ng masama ay nasira…” Hindi ko ba naririnig ang “amen”? “…sapagkat hindi maaaring manatili si Satanas malapit sa kaluluwang lumalapit sa Diyos. Kung si Kristo ay iyong kasama, hindi mo pahahalagahan ang mga walang kabuluhan at maruming pag-iisip; hindi ka magpapakasaya sa mga walang kabuluhang salita na magpapalungkot sa Kanya na dumating upang maging tagapaglinis ng iyong kaluluwa… Yaong mga napapabanal sa pamamagitan ng katotohanan ay buhay na rekomendasyon ng kapangyarihan nito, at mga kinatawan ng kanilang nabuhay na muli na Panginoon. Ang relihiyon ni Kristo ay maglilinis ng panlasa, magpapabanal ng paghatol, magpapataas, magpapadalisay, at magpaparangal sa kaluluwa, na ginagawang higit na nararapat ang Kristiyano para sa samahan ng mga makalangit na anghel”. **”Narinig ba ninyo ang huling talata na iyon? Ang patuloy na pagmamasid sa Kanya ay gumagawa sa atin ng ano? Mabisang saksi para sa Hari at angkop na mamamayan para sa Kaharian. Mga mahal kong kaibigan, masdan ang Kordero at kayo ay magtatagumpay. Manalangin tayo.

Amang Diyos, maraming salamat na maaari kaming maglakad sa tubig kung pananatilihin naming nakatuon ang mata ng aming isipan kay Jesus. Sa Kanyang pangalan pinupuri Ka namin, amen. Salamat, mga kaibigan ko.